Okręgowy Hubertus A.D. 2014 rozpoczął się Mszą św.  w kościele MB Różańcowej w Kamiennej Górze

 

Okręgowe uroczystości poświęcone patronowi myśliwych odbyły się 25 października 2014r. w Kamiennej Górze. Rozpoczęły się o godz. 13.00, Mszą św. „Hubertowską”  w Kościele p.w. Matki Boskiej Różańcowej. Asysta przeszła na zewnątrz kościoła, aby uroczyście wprowadzić poczty sztandarowe poszczególnych Kół Łowieckich Okręgu Jeleniogórskiego PZŁ. Mszy św. przewodniczył ks. Czesław Misiewicz, proboszcz parafii p.w. Ścięcia św.Jana Chrzciciela z Kościelnika oraz Kapelan Myśliwych dla Diecezji Legnickiej. Ks. proboszcz Ryszard Dąbrowski przywitał w osobie czcigodnego kapelana braci myśliwskich następujące grupy osób: przedstawicieli samorządu terytorialnego wszystkich szczebli, policji, leśników, bractwa kurkowego, Okręgowej Rady Łowieckiej i Zarządu Okręgowego PZŁ w Jeleniej Górze; poczty sztandarowe: Okręgowej Rady Łowieckiej w Jeleniej Górze i wszystkie tak licznie tutaj zgromadzone. Powitał myśliwych z Kół Łowieckich Okręgu Jeleniogórskiego i okręgów sąsiednich oraz wszystkich zgromadzonych w tej świątyni. Powitał również połączone zespoły sygnalistów myśliwskich: „Durlakowe Rogi” z Kamiennej Góry oraz „Odgłosy Kniei” z Wałbrzycha. Czytania Słowa Bożego rozpoczęły i zakończyły sygnały myśliwskie. Czytanie II proklamował Mateusz Gertchen, słowo Boże wygłosił ks. Czesław. Nawiązał w nim do odczytanego fragmentu dzieła stworzenia, ukazując piękno, potęgę i mądrość Boga. Las potrafi wyżywić człowieka, dlatego trzeba go szanować, liczyć się z jego naturą. To właśnie w lesie nastąpiła przemiana św. Huberta, gdy w czasie biesiady i hulanek ujrzał na porożu jelenia płonący krzyż. Stąd myśliwi mają lepsze warunki dla zbliżania się do Boga. Rozważając kwestię sumienia kaznodzieja wezwał do poszanowania praw natury, zrównoważonego rozwoju i eksploracji zasobów lasów i kniei, tworzenia prawa godziwego dla myśliwych. Swoje rozważania kaznodzieja przeplatał wierszami okolicznościowymi i przysłowiami ludowymi o tematyce związanej z lasem. Na podniesienie postaci Ciała i Krwi Pańskiej sygnaliści oddali cześć Jezusowi obecnemu w Najświętszym Sakramencie. Po komunii św. odśpiewana została pieśń uwielbienia Jezusa oraz  prośby za wstawiennictwem św. Huberta przy muzyce hubertowskiej. Na zakończenie ks. Czesław złożył życzenia myśliwym z okazji ich święta patronalnego, życząc obfitych łowów, bezpiecznych polowań oraz błogosławionych dni. W czasie wyprowadzania sztandarów, każdy poczet sztandarowy oddawał honory Jezusowi przez ukłon składany wobec ołtarza. Temu gestowi towarzyszył śpiew połączony z grą sygnalistów. Pamiątkowe zdjęcie zostało wykonane na schodach pod wieżą. Po Mszy św. myśliwi udali na rynek kamiennogórski, aby kontynuować uroczystość.

 

foto na powiatowej info



 

Trzydniowy odpust parafialny - 3 - 5 października 2014 roku

Tak, jak Maryja!

 

Tegoroczny odpust parafialny ku czci M.B. Różańcowej obejmował trzy dni. W piątek 3 października 2014 roku nastapiło rozpoczęcie odpustu od prezentacji poezji rodzimej przez poetki w ramach współpracy między parafią a Karkonowskim Uniwersytetem III Wieku w Kamiennej Górze. Po powitaniu pełnomocnika Rektora ds. KUTW pani mgr Apolonie Lulek, poetek: Haliny Małeckiej  (Julki) autorki tomiku poezji „Brzegiem nieba, brzegiem piekła”, Marii Olejnik poetki poruszającej problemy egzystencjalne i metafizyczne dotyczących bytu człowieka, Lidii Ćwiekiewicz - Pelc (Eurydyki) malarki karajobrazu emocjonalnego oraz przybyłych miłośników poezji, ks. proboszcz przeczytał relację z ubiegłorocznej prezentacji słowa poetyckiego „Działo się to  4 października 2014 roku” oraz wyraził radość że słowa poezji inspirowane Biblią będą rozbrzmiewać w tak wyjątkowej przestrzeni sakralnej, dawniej bibliotece Walenberga. Była refleksja poetycka wokół stworzeniu świata, istnienia i pokonania antynomii dobra i zła opisanego przez ludzkie sumienie, możliwości odwrócenia się od zła i wejścia na drogę nawrócenia, refleksja z perspektywy dojrzałego człowieka lat minionych, próba uchwycenia natury czasu i jego przezwyciężania, znaczenia i roli modlitwy jako dialogu Boga z człowiekiem. Poruszone zostały zagadnienia opisujące stany emocjonalne zdarzeń, uchwycenia przelotnych chwil, pór roku. Niekiedy podsumowaniem i punktem wyjścia były dosłownie cytowane teksty biblijne z listów św. Pawła, Księgi Mądrości, Księgi Przysłów. Za trud ukazania własnych poetyckich przemyśleń i podzielenia się stanami emocjonalnymi wobec zagadnień życia i przemijania człowieka i świata podziękowała pani Apolonia Lulek oraz w imieniu ks. proboszcza pani Małgorzata Jarosz. Obecni nagrodzili poetki gromkimi brawami.

Od godziny 17:30 trwała posługa księży w konfesjonale z racji I piatku miesiąca. Tym razem wielu wiernych skorzystało z sakramentu Bożego Miłosierdzia. O godz. 18:00 rozpoczęła się liturgia Eucharystii. Koncelebrowali ja księża: Ks. Piotr Karpiński i Ks. proboszcz Ryszard Dąbrowski. W homilii ks. proboszcz nawiązał do dekoracji kościoła przygotowanej na odpust parafialny. Przy ołtarzu soborowym po jego lewej stronie ustawiona została na podwyższeniu figura Matki Bożej Różańcowej. U jej stóp kompozycja kwiatowa. Od figury błękitne płótno spływające na dół.  Następnie powitał panie żywego różańca, młodzież, katechetów, pozostałych czcicieli NM Panny. Zachęcił do naśladowania Maryi w jej postawie posłuszeństwa Słowu Boga. Analogicznie wskazał, że przyjęte przez nas Słowo Boga upodabnia nas do Jezusa Chrystusa, tak aby móc powiedzieć za św. Pawłem: „Żyję już nie ja, lecz żyje we mnie Jezus Chrystus.”. Kaznodzieja zachęcał do słuchania Słowa Boga, a nie przewrotnych słów mediów śmierci. W dalszej części homilii ukazał procesję maryjną jako jedną z form pielgrzymki ludu Bożego w drodze do nieba. Istotą procesji są stacje co najmniej dwie: wyjścia i cel. Dalej odpoczynek – „zatrzymanie się przy Bogu”, świadectwo wiary „ad extra” i „ad intra”, aby pomóc innym w odnowieniu relacji z Bogiem co skutkuje również zmianą w sobie. Zachęcił również młodych do czynnego udziału w procesji maryjnej. Po skończonej mszy św. została utworzona procesja, Na przedzie stał ministrant z krzyżem, za nim członkowie Arcybractwa św. Józefa z pochodniami, dalej niosący figurę MB Różańcowej, młodzież gimnazjalna, przedstawiająca w scenkach Słowo Boże: tajemnice chwalebne różańca świętego. Rozważanie tajemnicy zmartwychwstania Pana Jezusa przeprowadził ks. proboszcz, a modlitwę różańcową odmówił w języku łacińskim, wierni w języku polskim. Tajemnice Wniebowstąpienia Pana Jezusa ukazali w scence uczniowie Gimnazjum nr 1 w Kamiennej Górze pod kierunkiem p. Brygidy Gucwy. Modlitwę różańcową odmówił ks. Piotr Karpiński. Trzecią tajemnice chwalebną ukazali na wejściu Góry Kościelnej uczniowie Gimnazjum nr 2. W czasie czytania tekstu Zesłania Ducha św. uczniowie demonstrowali symbole: wiatru, ogników. Apostołowie byli ubrani w purpurowe tuniki. Tę tajemnice przygotowała p. Henryka Płusa. W połowie wysokości Wzgórza Kościelnego miało miejsce przedstawienie czwartej tajemnicy Wniebowzięcia Maryi z duszą i ciałem do nieba. Uczniowie z ZSZiO w Kamiennej Górze zaśpiewali pieśń ku czci Maryi. Byli ubrani w stroje aniołów. Całość inscenizacji przygotowała p. Sylwia Oleksy - Mitro, modlitwę dziesiątka różańca w języku włoskim odmówił ks. Piotr. W dalszej części procesji maryjnej uczniowie z Gim. nr 1 nieśli figurę M. Boskiej. Idąc oświetloną aleją w kierunku kościoła wierni śpiewali pieśni ku jej czci. Ostania stacja była przy wejściu do kościoła. Uczniowie Gim. nr 2 odczytali rozważanie tajemnicy piątej Maryja Królową nieba i ziemi. Uczniowie byli przebrani w strój Maryi i aniołów. Maryja miała na głowie „wieniec z gwiazd dwunastu”. Dziesiątek różańca domawiało dwoje chłopców na przemian z ks. Piotrem Karpińskim. W kościele ks. proboszcz podziękował wszystkim za aktywny udział w modlitewnej procesji maryjnej, uczniom i katechetom oraz pozostałym wiernym. Zachęcił do włączenie się członków Żywego Różańca do stałej warty modlitewnej przez trzema mszami św. w niedzielę. Wskazał na miejsce , skąd będzie prowadzona modlitwa różańcowa, przypomniał plan obchodów odpustu parafialnego i zachęcił do udziału w świętowaniu. Po modlitwie w intencji rodzin nastąpiło końcowe błogosławieństwo oraz odśpiewanie Apelu Jasnogórskiego.

 

Drugi dzień odpustu.

Błogosławionaś między niewiastami…

Na plac kościelny przybyli wierni ze swoimi ulubionymi zwierzątkami. Dzieci przyprowadziły pieski, przyniosły kotki, papużki w klatkach, chomiki, szynszele, króliki. Ks. Krzysztof Paszkiewicz odprawił nabożeństwo Słowa Bożego i pobłogosławił zwierzątka w dniu wspomnienia liturgicznego św. Franciszka z Asyżu. Następnie wyruszyła procesja do figury MB Fatimskiej. U Jej stóp dzieci odmówiły tajemnice radosne różańca świętego pod kierunkiem katechetów mgr Marii Szwandruk i mgr Elżbiety Kasprzyk. Było dużo radości w chwilach, gdy modlitwa dzieci mieszała się ze szczekaniem piesków.

http://powiatowa.info/wiadomosci/aktualnosci/5276-drugi-dzien

 

W tym dniu wierni przez godzinę adorowali Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie uczestnicząc w Nabożeństwie I Sobót Miesiąca. Jest to modlitwa wynagradzająca Niepokalanemu Sercu Maryi za grzechy przeciwko Jej Niepokalanemu Poczęciu, Dziewictwu, Macierzyństwu, zgorszenia dzieci oraz bluźnierstwu i bezczeszczeniu wizerunków Maryi. Rozważania tajemnic radosnych prowadziła Leokadia Rozmysł. Następnie sprawowana była Msza św. ku czci NM Panny. W homilii ks. proboszcz zwrócił uwagę wiernych na wagę odmawiania modlitwy różańcowej i wezwał do rodzinnego odmawiania modlitwy różańcowej, która prowadzi do wzajemnej życzliwości, szacunku członków rodziny i ich zjednoczenia. Prosił również o odmawianie modlitwy różańcowej w intencji Ojczyzny. Dalsze czuwanie modlitewne było skierowane do młodzieży. Prowadziła je grupa młodych gimnazjalistów: Dominika Trela, Aleksandra Domasiewicz, Wojtek Druciak, Bartek Domasiewicz, Daria Czop. Ks. proboszcz Ryszard Dąbrowski przeprowadził medytacje do przypowieści z Ewangelii wg św. Mateusza o Synu Marnotrawnym. Skupił swoje rozważanie wokół zadania końcowego przeczytanej perykopy „I zaczęli się bawić”. Postawił pytanie, co było powodem ich radości? Jakie było nastawienie Ojca, jego wewnętrzne usposobienie? W rozwiązaniu problemu kaznodzieja wskazał młodym, że ojciec stale wyczekiwał powrotu syna. Nie stawiał żadnych warunków dla jego powrotu, tak jak nie stawiał żadnych warunków przy jego odejściu. Wystarczył powrót syna, którego ozdobił godową szatą, pierścieniem, sandałami, ucztą. Jakie było wnętrze syna marnotrawnego? Odpowiedźi udzielił ojciec: „był umarły a ożył”. Źródłem ich radości była ich komunia życia, ich wzajemna obecność. Ks. proboszcz zwrócił uwagę na cześć oddawną Maryi za dar miłości miłosiernej w osobie Jej Syna – Jezusa Chrystusa oczekującego bezinteresownie na nasze powroty. Po błogosławieństwie końcowym, uczestnicy postawili zapalone świece wotywne w kadelabrze, stojącym przed głównym ołtarzem.

 

Nadto trzech kandydatów na szafarzy udało sie do Legnicy na sudium teologiczno - liturgiczne, aby otrzymać skierowanie ks. biskupa do pełnienia  funkcji Nadzwyczajnych Szafarzy Eucharystii.

Dzisiaj wierni dostarczyli 60 ciast na Festyn Rodzinny.

 

Trzeci dzień odpustu

 

W niedzielę 5 października 2014 roku obyły się główne uroczystości ku czci MB Różańcowej. Na mszy św. dla dzieci o godz. 10:30 ks. proboszcz poświęcił różańce i rozdał dzieciom klas II, które 10 maja 2015 roku o godz. 10:00 przyjmą Pana Jezusa w Komunii św., a dzieci z Przedwojowa tego samego dnia o godz.12:00. W czasie homilii zachęcał do odmawiania rodzinnego różańca św. W tym celu nauczył piosenki, która obrazowała modlitwę św. Rodziny z Nazaretu za członków naszej rodziny. "Pan Jezus także mamę (opiekuna, babcię dziadka) miał, kiedy w Nazarecie żył. Jezu wszystkim mamom (…) daj, dużo łask i dużo sił". Następnie poprosił grupę chłopców i dziewczynek, aby wzięły do rok duży różaniec leżący u stóp figury Matki Bożej. Poprosił mamy i tatów oraz babcie i dziadków, aby dołączyły do dzieci i trzymały również paciorki różańca. W dalszej części homilii zaprosił wszystkich, aby odmówili dziesiątek różańca w intencji świętości rodzin. W konkluzji zachęcił dzieci, aby wspólnie z rodzicami i rodzeństwem odmawiali codziennie różaniec. W ten sposób przygotowywał rodziny do włączenie się do Krucjaty Różańca Rodzinnego. W Polsce jest obecnie 600 wspólnot tej Krucjaty, która obejmuje 12 tysięcy rodziców modlących się za dzieci. Po poświęceniu i rozdaniu różańców św. rozpoczęło się ofiarowanie darów. Po Eucharystii dzieci mogły skorzystać z atrakcji przygotowanych dla nich. Mogły jeździć na kucykach i konikach, robić zdjęcia z panią policjantką, zasiadać w samochodzie policyjnym, spożywać ciasta, watę cukrową, lody.

 

Sumę odpustową odprawił ks. Prałat Edward Bigos z parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Kamiennej Górze. Współkoncelebransami byli ks. Czesław Bartkiewicz z parafii św. Bartłomieja z Leszczyńca oraz ks. proboszcz Ryszard Dąbrowski. W modlitwach uczestniczyli księża: Ks. Dziekan Aleksander Siemiński z bratniej parafii NS Pana Jezusa, ks. Jerzy Jerka z Sanktuarium MB Łaskawej, ks. Wiesława Florczuka  -Ojca Duchownego dekanatu kamienna Góra Zachód z parafii p.w. św. Michała Archanioła z Miszkowic. Na wstępie ks. proboszcz powitał zebranych wiernych wraz z zaproszonymi samorządowcami: panią Starosta Powiatu Kamiennogórskiego Ewę Kocembą, Burmistrza Miasta Kamiennej Góry pana Krzysztofa Świątka, Wójta Gminy Wiejskiej Kamienna Góra pana Stanisława Szmajdzińskiego, grupy i stowarzyszenia działające w parafii, wiernych oraz chorych zgromadzonych przed telewizorami w tym niezapomnianego ks. Prałata Stanisława Książka.

 

Ks. prałat Edward Bigos w homilii nawiązał do trzech słów tytułu parafii: Matki, Boskiej, Różańcowej. Najwięcej czasu poświęcił w ukazaniu wstawiennictwa Maryi w pokonaniu wrogich Kościołowi idei i ideologii na przestrzeni czasów. To dzięki modlitwie różańcowej, o którą zbiegała Maryja w czasie objawień na trudne dla Kościoła i cywilizacji chrześcijańskiej czasy, mogły być pokonane prześladowania Kościoła. I tak  przytaczał zwycięstwo Ligi Chrześcijańskiej w Bitwie pod Lepanto 7 października 1571 r. nad flotą mułzumańską, zwycięstwo Sobieskiego pod Wiedniem w 1678 roku, objawienia w Lourdes w czasie na czasy rewolucji Francuskiej 1854 roku, objawienia w Fatimie 13 maja 1917 wobec komunizmu i I wojny światowej. Roli św. Maksymiliana Kolbego w przezwyciężaniu idei wolnomularstwa przez zawierzenie świata Maryi i wydawania „Rycerza Niepokalanej”.

 

Na przykładzie życia świętego Bartłomieja z Neapolu zilustrował role Maryi w jego nawróceniu z kapłana szatana na kapłana Serca Jezusowego. Jego relikwie znajdują się w Kościele Matki Boskiej Pompejskiej.  Nawiązał ks. prałat również do współczesnych ideologii atakujących rodzinę i kulturę chrześcijańską. W dalszej części zachęcał do noszenia przy sobie różańca św. oraz codziennego odmawiania modlitwy różańcowej.

 

Po skończonej mszy św. ks. proboszcz podziękował imiennie sponsorom, wolontariuszom, 48. gospodyniom piekącym ciasta za przygotowanie Festynu Rodzinnego, księżom przybyłym na uroczystości, samorządowcom i pozostałym wiernym oraz zachęcił do czynnego udziału w procesji Eucharystycznej. Po błogosławieństwie wierni udali się na festyn oferujący wiele atrakcji oraz darmową zabawę taneczną dla mieszkańców ziemi kamiennogórskiej. Zabawa zakończyła się modlitwa wieczorną i błogosławieństwem udzielonym przez ks. proboszcza.

 

Zabawa i modlitwa

 

Zaangazowani w przygotowaniu i przebiegu Festynu Rodzinnego w dniu 5 października 2014 roku

 

Parafia dziękuje

SPONSORZY:
1. Urząd Miasta Kamiennej Góry na czele z Burmistrzem Krzysztofem Świątkiem
2. Państwo Strykowscy – fundatorzy opakowań jednorazowych
3. Iwona Krawczyk - Przewodnicząca  Komisji Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich Urzędu Marszałka Dolnośląskiego, radna do Sejmiku Wojewódzkiego
4. Małgorzata Krzyszkowska -  Radna do Rady Miasta Kamiennej Góry
5. Biuro Posła Ryszarda Zbrzyżnego z panem Jarosławem Dyczkowskim
6. dyr Mariola Jaciuk z Zespołu Szkół Zawodowych i Ogólnokształcących i Zespół Szkół Ogólnokształcących w Kamiennej Górze, dyr Dariusz Kurowski z Zespółu Szkół z Lubawskiej
7. Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych „Razem”
8. Komenda Powiatowej Policja w Kamiennej Górze z mł. insp. Krzysztofem Jaworskim oraz Wydział ds. Prewencji
9. Powiatowa Straż Pożarna w Kamiennej Górze
10. Przedszkola  z Kamiennej Góry
11. Karkonoski Uniwersytet Trzeciego Wieku w Kamiennej Górze
12. "Koniewo" Górska Turystyka Konna i Hipoterapia Ewa Dębska
13. Gospodarstwo Agroturystyczne Ziemowit z Lubawki
14. Gertchen Z.G., Ruchała G.E. Piekarnia
15. "Bar Poezja Smaku" Marta Śliwińska
16. Złote Nutki Przedwojów
17. Janusz Jarosz - materiały do sekcji plastycznej
18. Ratownictwo Przedmedyczne


Wolontariusze:
 
Rada Duszpasterska z ks. proboszczem Ryszardem Dąbrowskim, ks. Piotrem Karpińskim, Ks. Krzysztofem Paszkiewiczem
Parafialny i Młodzieżowy Zespół Caritas
Andrzej Otwinowski
Grzegorz Wojtkiewicz
Janina Jankowska
Elżbieta Zięba
Agnieszka Zięba
Halina Grabke
Ewa i Tadeusz Kulpa
Teresa Miller
Kołodziej
Maria Zagrodna
Józef Hebda
Halina Mućwicka
Stanisława Rusnarczyk
Aleksandra Noskowicz
Monika Lach
Małgorzata Jarosz
Marta Śliwińśka
Elżbieta Kabała
Leokadia Rozmysł
Brygida Gucwa
Tadeusz Grudzień
Janusz Piechowicz
Katarzyna Filip Murawska
Mirosław Strukowski

Marian Wieczorek

Mirosław Mucha

 

Upiekły ciasta:

1. Halina Sodolewska
2. Zofia Respondek
3. Józefa Domasiewicz
4. Bronisława Krajewska
5. Dorota Dziedzic
6. Mariola Jaciuk
7. Wiesława Chowaniak
8. Marta Śliwińska
9. Małgorzata Jarosz
10. Wanda Otwinowska
11. Ewa Kulpa
12. Mariola Partyńska
13. Krystyna desperek
14. Anna Postawa
15. Brygida Gucwa
16. Gabriela Piszczorowicz
17. Anna Chamerska
18. Ala Mucha
19. Agnieszka Janikowska
20. Zofia Bochenek
21. Józefa Zalejska
22. Małgorzata Boroń
23. Leonida Miluk
24. Józefa Kruków
25. Halina Ostrowska
26. Leokadia Rozmysł
27. Elżbieta Kabała
28. Elżbieta Klinikow
29. Helena Sowce
30. Maria Pieckoń
31. Teresa Rzepak
32. Józefa Ginkieiwcz
33. Danuta Brutka
34. Barbara Hebda
35. Maria Skoczeń
36. Stanisława Rusnarczyk
37. Łucja Klimek
38. Daria Czop
39. Maria Boroń
40. Halina Mućwicka
41. Maria Olejnik
42. Janina Franiak
43. Teresa Wojtkowiak
44. Gabriela Hubert
45. Lidia Maciulewicz

46. bernardeta Szczygieł

47. Kamila Gajo

48. Mirosław Mucha

 

Festyn Rodzinny - obchodzony w ramach Odpustu parafialnego ku czci M.B. Różańcowej w Kamiennej Górze 5 października 2014 roku

 

Odpust Matki Bożej Różańcowej  na powiatowej info

 



 

Używaj charyzmatu miłości!

 

To wezwanie było myślą przewodnią modlitewnego czuwania w środowy wieczór 24 września 2014 roku. Modlitwie do Ducha świętego o uwolnienie i uzdrowienie przewodniczył ojciec Donat Wypchło z klasztoru ojców franciszkanów z Kowar. Pani Leokadia Rozmysł poprowadziła modlitwę różańcową dla zawiązania wspólnoty. Tym razem rozważała tajemnice chwalebne różańca świętego z ukierunkowaniem na owoce misterium paschalnego Chrystusa, tj. tajemnice zmartwychwstania, wniebowstąpienia, Zesłania Ducha św., wniebowzięcia N.M. Panny i Jej ukoronowania. O godz. 18:00 rozpoczęła się Msza św. koncelebrowana. Ks. proboszcz Ryszard Dąbrowski przewodniczył Boskiej Liturgii, Homilię wygłosił o. Donat Wypchło, posługę Bożego miłosierdzia sprawował Ks. Piotr Karpiński. Po powitaniu pielgrzymów, parafian oraz o. Donata, ks. proboszcz odczytał intencje złożone przez wiernych i zachęcił do skorzystania z sakramentu pokuty. Wskazał na realne działanie Jezusa w sakramentach kościoła oraz indywidualne, wylanie Ducha Świętego na obecnych. Ojciec Donat w nawiązaniu do odczytanej Ewangelii „Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie” (ŁK 9,6) postawił wiernym pytanie, kiedy ostatni raz głosiłeś(aś ) Ewangelię na wsi, na wzór Apostołów posłanych przez Jezusa do głoszenia Dobrej Nowiny. Wskazał, że bogactwo słowa Bożego przelewa się przez nasze ręce. Brak wiary w moc uzdrowieńczą Słowa Bożego jest jednym z powodów braku gotowości do głoszenia Orędzia Słowa Bożego w swoim środowisku. Słowo Jezusa ma moc uzdrawiania „Jezus zawołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami i władzę leczenia chorób. I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych” i oczyszczania: „Niech Słowa św. Ewangelii zgładzą nasze grzechy”. Następnie wskazał, że siła naszej wiary tkwi w sakramencie chrztu. Opisał gest namaszczenia dający udział w misji królewskiej, prorockiej i kapłańskiej Jezusa Chrystusa. Połączył potrójną misję Jezusa i jego ucznia z wyposażeniem kościoła do sprawowania liturgii Mszy. Św., w której działa Jezus Chrystus. Miejsce przewodniczenia (krzesło – tron) wyraża misję królewską Jezusa, ambonka – stół Słowa Bożego – misję prorocka Jezusa i naszą, ołtarz – misję kapłańską przez składanie Bogu Ojcu ofiary Jezusa i dołączonej własnej ofiary życia. Jeden z wiernych złożył świadectwo, że każdego dnia ofiaruje siebie, swoich bliskich i trudy dnia Panu Bogu. Wezwał ojciec Donat wiernych do używania charyzmatu miłości w realizacji misji królewskiej, prorockiej i kapłańskiej każdego dnia. Po homilii wierni układali modlitwę w intencji papieża, pokoju, za miasto Kamiennej Góry, ks. proboszcz o uzdrowienie związków niesakramentalych i relacji w rodzinach, ojciec Donat za wszystkich zgromadzonych. Komunię świętą rozdawało czterech szafarzy dla liczne przystępujących wiernych. W trzecie części modlitewnego spotkania, ojciec Donat zaprosił zebranych do utworzenia trójek modlitewnych, w taki sposób, aby wyrażały trzy misje otrzymana na chrzcie św. : królewską, prorocką i kapłańską. Jedna z osób stawała w środku, wypowiadała intencję związaną z przyjętą misją, pozostali kładli rękę na ramieniu i zwracając głowę w jej stronę wypowiadali wspólnie słowa modlitwy Anielskiej, Pańskiej a następnie spontanicznej wypowiadanej przez ojca Wypchło. Modlitwom towarzyszył delikatny śpiew i akompaniament zespołu z parafii MB Częstochowskiej z Wałbrzycha. W dalszej części wierni trwali na uwielbieniu Jezusa śpiewając stosowne pieśni. Przed rozstaniem Ks. proboszcz podziękował ojcu za przewodniczenie modlitwie, naukę nowej formy modlitwy wstawienniczej, zgromadzonym za dar modlitwy i zaprosił ich na następnie spotkania modlitewne 11 października i 8 listopada 2014 roku. Podziękował również panu Hubertowi za przygotowanie kalendarza modlitewnych czuwań i zaproszenia księży do przewodniczenia modlitwom do Ducha św. o uwolnienie i uzdrowienie.



 

 

Obchody IV Tydzień Wychowania Chrześcijańskiego  pod hasłem „Wychowywać do prawdy…”  14 – 20 września 2014 roku

 

Przed wychowawcami: rodzicami, nauczycielami, katechetami i duszpasterzami stoi zatem zadanie stawiania wymagań – najpierw sobie, a następnie własnym dzieciom oraz powierzonym im uczniom i wychowankom.
Dlatego zwracamy się do Was z gorącym apelem:
Nie bójcie się prawdy! Dążcie do niej z odwagą i zapałem!
Uczcie jej innych! Wychowujcie do niej wszystkich, których Wam Pan Bóg powierzył!
Nie dajcie się zwieść namiastkami prawdy czy półprawdami!
Brońcie się przed manipulacją ze strony tych, którzy są niechętni Chrystusowi i Jego Kościołowi.
(fr. Listu Pasterski Episkopatu Polski z okazji IV Tygodnia Wychowania
14-20 września 2014 roku)

 

To już czwarty raz parafia MB Różańcowej w Kamiennej Górze obchodzi Tydzień Wychowania. Na spotkaniu Zespołu Katechetów 12 września 2014 roku został ustalony plan działań adresowany do rodziców, dzieci i młodzieży oraz katechetów. Oferta tym razem była bogata. W poniedziałek ks. Krzysztof Paszkiewicz przeprowadził zbiórkę Służby Liturgicznej Ołtarza po Mszy św. wieczornej, aby przypomnieć ministrantom, lektorom o odpowiedzialności za pełniona posługę przy ołtarzu. Na nowo ustalono plan służby w dni powszednie i niedzielę. We wtorek miały miejsce dwa wydarzenia. W Kamiennej Górze w  Zespole Szkół Zawodowych i Ogólnokształcących przy ul. Traugutta 2 o godz. 16.00 odbyły się warsztaty metodyczne dla katechetów i nauczycieli na temat: „Prawda was wyzwoli” (J 8,32). Katecheza z wykorzystaniem zasobów internetowych. Prowadziła ją pani mgr Teresa Czarnecka (WAM Kraków). W niej uczestniczył ks. dr Jarosław Kowalczyk dyrektor Wydziału Katechetycznego Diecezji Legnickiej, pani dyrektor Mariola Jaciuk oraz liczne grono nauczycieli i katechetów. O godzinie 18:00 rozpoczęła się Msza św. z udziałem młodzieży gimnazjalnej przygotowującej się do sakramentu bierzmowania. W katechezie ks. proboszcz poruszył zagadnienie życia w prawdzie na przykładzie analizy egzaminów po każdym etapie przygotowania. Zwrócił uwagę na fałszowanie podpisów potwierdzających udział we Mszy św. niedzielnej, przypadków podchodzenia wielokrotnego potwierdzającego udział do dwóch katechetów. Z tego powodu nastąpiła potrzeba wpisywania przez uczniów daty i godziny uczestnictwa w tabeli znajdującej się w Indeksie. Nadto wystąpiła potrzeba zdyscyplinowania uczniów do uczestnictwa na Mszy św. młodzieżowej w niedzielę o g. 9:00 przez możliwość czterokrotnego uczestnictwa na Mszach św. o innej porze w niedzielę. Następne będzie pociągało zwiększenie liczby pytań na egzaminie. Ks. proboszcz zachęcał do
Zdobywania umiejętności stawania w prawdzie o sobie poprzez częsty i rzetelny rachunek sumienia oraz przez regularne przystępowanie do sakramentu pokuty i pojednania. Dlatego wyznaczył jako priorytet spowiedź św. comiesięczną dzięki której poznacie autentyczną radość, wynikającą z doświadczania słów Pana Jezusa: „Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” (J 8,32). Następnie ks. Krzysztof Paszkiewicz omówił procedury i wymagania oraz terminy przygotowania trzech cykli do bierzmowania.
W środę o g. 17:00 odbyła się katecheza skierowana do rodziców dzieci klas I i II szkoły podstawowej przygotowujących się do I Komunii św. Ks. proboszcz wskazał na niezastąpioną rolę rodziców w wychowaniu do prawdy swoich dzieci, złożone przed Bogiem przyrzeczenie wychowania po katolicku swoich dzieci w czasie zawierania sakramentu małżeństwa i w czasie obrzędu chrztu dziecka. Wezwał do podjęcia trudu przygotowania całej rodziny do uroczystości I Komunii św. przez czytanie Słowa Bożego, wspólną modlitwę, spowiedź rodzinną, wspólne uczestnictwo w niedzielnej Mszy św. W dalszej części Ks. Piotr Karpiński zapoznał rodziców i dzieci z wymaganiami, procedurami, terminami spotkań, sposobem zaopatrzenia w paramenty i terminami ich poświęceń. 17 września 2014 roku została odprawiona Msza św. o g.  18:00 z okazji 75 rocznicy napadu Związku Radzieckiego na Najjaśniejszą Rzeczypospolitą z udziałem Sybiraków. W czasie kazania ks. proboszcz przypomniał tragiczne losy czterech deportacji – wywózki na Sybir do Kazachstanu Polskiej ludności zamieszkujących na Kresach Wschodnich oraz martyrologii polskich żołnierzy i więźniów na „nieludzkiej ziemi”. Po Mszy św. wierni udali się do Tablicy upamiętniającej martyrologię ludności Polskiej na Kresach w tym zsyłkę na Syberię 1,6 milionów ludności Polskiej. Tam harcerze odczytali Apel poległych Sybiraków. Po modlitwach o pokój modlitewne czuwanie zostało zakończone pieśnią „Boże coś Polskę…” W środę również miało miejsce spotkanie członków KSM z Kamiennej Góry, Lubawki i Chełmska. W czasie spotkania odbyło się przygotowanie adoracji Najświętszego Sakramentu w święto św. Stanisława Kostki. W czwartek g.18:00 odbyła się Eucharystia z udziałem młodzieży gimnazjalnej i ponadgimnazjalnej. Po niej adoracja N Sakramentu prowadzona przez KSM.
W piątek o g. 16:00 swoje spotkanie miała schola dziecięca w salce na plebani, która zaprasza nowych kandydatów.
Parafia dziękuje wszystkim zaangażowanym w obchody IV Tygodnia Wychowania.



 

Parafia M.B. Różańcowej upamiętniła 75. lecie  napaści Związku Sowieckiego na Polskę.

 

„Jeżeli zapomnę o nich, to Ty, Boże na Niebie, zapomnij o mnie”.

 

Dnia 17 września 2014 o g. 18:00 rozpoczęło się modlitewne czuwanie upamiętniające 75 lat napaści Związku Sowieckiego na Polskę.

"Wcielenie w życie paktu Ribbentrop - Mołotow niosło za sobą wiele tragicznych konsekwencji. Skutkiem IV rozbioru Polski była także eksterminacja ludności cywilnej, w tym polskich elit. Od momentu uderzenia na Polskę Armia Czerwona i Wermacht dokonywały wielu zbrodni wojennych, mordując jeńców i masakrując ludność cywilną. Efektem niemiecko-sowieckiego sojuszu są doły śmierci rozrzucone po całej Europie Środkowej i Wschodniej" – powiedział ks. proboszcz, który przewodniczył liturgii wraz z ks. Piotrem Karpińskim. W czasie kazania odczytał artykuł zamieszczony w Gościu Niedzielnym nr 20/1997 autorstwa pani Brygidy Gucwy opisującym poświęcenie tablicy dedykowanej Sybirakom. W dalszej części ks. proboszcz nawiązał do pierwszych dni walki 17 września 1939 roku. W walce z okupantem sowieckim zginęło ok. 3 tys. żołnierzy i oficerów, 10 tys. odniosło rany. Spośród tych, którzy się poddawali, zamordowano na miejscu ok. 7 tys. Do sowieckiej niewoli dostało się ok. 250 tys. żołnierzy, w tym około 18 tys. oficerów. Wojsko Polskie przestało istnieć. Sowieci w następnych miesiącach wyłapywali tych, którzy zdołali uniknąć niewoli. W ramach przyspieszenia podboju i wcielenia Kresów do Związku Sowieckiego wymordowano prawie całą kadrę oficerską osadzoną w obozach jenieckich.
Następnie w homilii ks. proboszcz nawiązał do czterech wielkich deportacji w latach 1939 – 1941 (10 II 1940, 13-14 kwietnia 1940, maj-lipiec 1940, maj-czerwiec 1941), w których wywieziono ok. 1,6 miliona obywateli Polski różnych narodowości. Poświęcił chwilę szacunkom IPN w sprawie liczby represjonowanych przez sowietów Polaków, W latach 1939 – 1941 i 1944 – 1952 było ich 1,8 miliona, a 200 tysięcy w latach 1944 – 1952. W konkluzji zachęcał młodych obecnych na modlitewnym czuwaniu, aby przekazywali dalej pamięć o tych dramatycznych wydarzeniach - ”Taki jest testament tych, którzy swoimi ciałami użyźnili Syberię, Kazachstan i dalekie połacie Związku Sowieckiego”. W modlitwie wiernych została do Boga zaniesiona modlitwa za żołnierzy poległych w obronie terytorium II Rzeczypospolitej na Kresach Wschodnich, zmarłym zesłańcom na nieludzkiej ziemi, za ocalonych, aby byli nadal żywymi świadkami tamtych czasów.

 

Po skończonej Mszy św. uczestnicy udali się do miejsca przy chrzcielnicy. Tam przy tablicy Sybiraków harcerze (Wojciech i Natalia) oczytali Apel poległych Sybiraków. Ks. proboszcz odmówił z wiernymi modlitwę za poległych oraz o pokój na świecie i Europie. Apel zakończył się odśpiewaniem pieśni za Ojczyznę: „Boże coś Polskę..” Dziękujemy Związkowi Sybiraków w Kamiennej Górze za wystrój miejsca pamięci w naszym kościele: Kosz z biało-czerwonymi różami, oraz znicze w barwach narodowych oraz flagi narodowe i maryjne, a także pani Henryce Płusa z podopiecznymi.

„Jeżeli zapomnę o nich, to Ty, Boże na Niebie, zapomnij o mnie”.

 



 

Dożynki Działkowiczów w Kamiennej Górze 13.09.2014 roku

Bądź pozdrowiona
ziemio rodząca,
z dobroci Boga
świat odradzająca
tonami zboża
chlebnymi kłosami,
wstęgami rzek,
wonnymi lasami. (Maria Majchrzak „Bądź pozdrowiona”)

 

W sobotę, dnia 07.09.2013 roku o godz. 14:00  odbyła się uroczystość dziękczynienia za zebrane plony Dożynki Działkowiczów  w miejscu Rodzinnego Ogrodu Działowego „Różanka”

 

Po zagajeniu przez pana Prezesa Władysława Myjaka głos zabrał Poseł na Sejm Ryszard Zbrzyzny, następnie radna Sejmiku Województwa Dolnośląskiego Iwona Krawczyk podziękowała działkowiczom za ich trud. Po złożeniu na ręce prezesa kosza z chlebem i owocami ks. proboszcz Ryszard Dąbrowski odmówił modlitwę za rolników i pobłogosławił dożynkowy chleb oraz zebrane bukiety kwiatów i owoce i warzywa, owoc ziemi i  pracy rąk ludzkich. Następnie złożył życzenia:  „Z całego serca życzę wszystkim, aby dożynkowe bochenki chleba stały się symbolem pomyślności, a czas Święta Plonów Dożynek był czasem radości. Życzę Wam i Waszym rodzinom dużo zdrowia i błogosławieństwa Bożego . Szczęść Wam Boże!” zakończył swoje wystąpienie modlitwą Pańską o pomyślność dla ziemi kamiennogórskiej i jej mieszkańców. Wspomniał również o zmarłych działkowiczach, za których wszyscy odmówili modlitwę.

 

Następnie jury w składzie: Pani Przewodniczącej Wojewódzkiej Komisji Rolnictwa Iwona Krawczyk, radna miejska Małgorzata Krzyszkowska, Poseł Ryszard Zbrzyzny wybrało trzy najpiękniejsze kompozycje dożynkowe. Wywołani laureaci otrzymali piękne nagrody romantyczne lampiony z zapachowymi świecami wręczane przez Burmistrza Miasta Kamiennej Góry Krzysztofa Świątka. Po nagrodzeniu najlepszych działkowiczów, wszyscy udali się, aby kosztować tradycyjnych potraw i przekąsek dożynkowych: chleba ze smalcem i kiszonym ogórkiem, mięs i wędlin oraz upieczonych ciast. Po występach zespołów ludowych rozpoczęła się dożynkowa zabawa.

 

Dzień Działkowca, w tym roku szczególny, bo połączony z jubileuszem 40-lecia istnienia Różanki. Był to wspaniały czas dziękczynienia za zebrane plony. 

 

Relacja w rti24

 



 

W drodze do Krzeszowa - stacja pielgrzymki obłóczeniowej - 3 września 2014 roku

 

Parafia MB Różańcowej w Kamiennej Górze gościła 5 kleryków WSD w Legnicy alumnów roku III, którzy pod opieką ks. prefekta Piotra Góździa wedrowali pielgrzymim szlakiem z Legnicy do MB Łaskawej w Krzeszowie. Parafia przygotowała się przez całodnową adorację przed Najświętszym Sakramentem. Mili pielgrzymi spożyłi uroczysty obia. O godz. 15:00 odmówili Koronkę do Bożego Miłosierdzia w świątyni wraz ze zgromadzonymi wiernymi. Po modlitwie ks. proboszcz opowiedzial dzieje świątyni i dawnej bibliteki Walenberga. Klerycy podziękowali za posiłek, gościnę na ręce ks. proboszcza wszystkim parafianom i prosili o modlitwę w ich intencjach. Dalszy przystanek będzie miał miejsce w Krzeszowie. Po Mszy św. dzięczynnej za czterodniowy trud pielgrzkowy, klerycy udadzą się do swoich domów.

 

Parafia szczególnie dziękuje wiernym, którzy przygotowali wspaniałe ciasta i paniom: Alinie, Ewie i Stanisławie za ugotowanie obiadu.

 



 

Plelgrzymka szlakiem Sanktuariów Mazurskich - cudów eucharystycznych i maryjnych 28 - 31 sierpnia 2014 roku.

Dziękczynienie za kanonizację bł. Jana Pawła II

 

W dniach 28 –31 sierpnia 2014 roku 57 pielgrzymów w imieniu całej parafii p.w. MB Różańcowej w Kamiennej Górze uczestniczyło w dziękczynieniu za kanonizację bł. Jana Pawła II nawiedzając sanktuaria na Podlesiu i Warmii.  W drodze do Sokółki – Kolegiaty św. Antoniego - pielgrzymi modlili się w bazylice mniejszej św. Maksymiliana w Niepokalanowie. Po porannej Mszy św. oglądnęli Panoramę Tysiąclecia, zwiedzili Muzeum św. Maksymiliana, Muzeum Staży Pożarnej w Niepokalanowie, oglądnęli samochody papieskie z I  i III pielgrzymki papieża Jana Pawła II do Polski. W pierwotnej kaplicy modlili się o pokój dla świata i ucałowali relikwie św. Maksymiliana Kolbe. Tego samego dnia przybyli do miejsca cudu Eucharystycznego do Sokółki. W kościele podniesionym do rangi Kolegiaty pielgrzymi udali się do kaplicy Adoracji Najświętszego Sakramentu wraz z ukazana Hostią na korporale eksponowaną w relikwiarzu. Pielgrzymi wzięli u dział w Nieszporach Eucharystycznych, w podczas których zostały odczytane prośby pielgrzymów z Kamiennej Góry. Noclegi były w pawilonie położonym nad zbiornikiem wodnym. Następny dzień powitał nas słoneczna pogodą. O godz. 7:00 pielgrzymi uczestniczyli we Mszy św. Po śniadaniu nawiedzili ponownie kolegiatę a w domu pielgrzyma oglądnęli historię cudu eucharystycznego wraz z badaniami, które stwierdziły, iż pobrany materiał jest materiałem ludzkiego serca w chwili agoni.

Drugi dzień miał charakter rekreacyjny, bo do przejazdu było 100 km. Pielgrzymi zatrzymali się na chwilę, aby podziwiać Jezioro Śniadrwy z perspektywy Centrum Pogotowia Ratunkowego na Mazurach oraz  zwiedzali Mikołajki, bazę jachtową, sposoby przepływania pod mostami jachtów ii  żaglówek ze złożonymi masztami. Św. Lipka powitała nas niesamowitą ciszą. Po spożyciu kolacji i zakwaterowaniu pielgrzymi udali się do sanktuarium, aby wysłuchać ostatniego koncertu organowej muzyki. Po Mszy świętej porannej, w kościele podobnym do św. Józefa w Kszeszowie ks. kustosz opowiedział historię cudu maryjnego i zaprosił do wysłuchania prezentacji organowej kilku utworów muzycznych wraz z poruszającymi się figurami znajdującymi się na nich. W scenie Zwiastowania anioł Gabriel kłania się Maryi, ta zaś skinieniem głowy potwierdza wybór  pośród grających na dzwoneczkach aniołków. Tego dnia pielgrzymi udali się Reszla i Lidzbarku Warmińskiego. W Reszlu zwiedzili pałac Biskupi oraz gotycki kościół, rynek przygotowany do świętowania dożynek. Nasi pielgrzymi skosztowali miejscowych wypieków i specjałów dożynkowych. Zwrócli uwagę na wielkość Pałacu biskupów warmińskich. Zwiedzając obiekt i jego wyposażenie zauważyli eksponowane dzieło Mikołaja Kopernika „O obrotach sfer niebieskich”, stroje i ubiory tamtych czasów. Do zdjęcia zbiorowego przyszedł biskup Ignacy Krasicki w stroju arystokraty.

Mijając Skoczek Kościelny (Warmiński), gdzie był więziony – internowany w latach 1953-56 prymas Polski kardynał Stefan Wyszyński grupa pielgrzymkowa dotarła do Gietrzwałdu. Uczestniczyła w nabożeństwie drogi krzyżowej przy stacjach rozłożonych w plenerze, pomodliła się w miejscu świętego źródełka, zaczerpnęła wodę do butelek, aby ją rozdać chorym. Pielgrzymi uczestniczyli w Apelu Jasnogórskim i zasłonięciu obrazu. W czasie niedzielnej homilii kaznodzieja nawiązał do słów Jezusa; „Czuwajcie i módlcie się” zachęcając do przestrzegania przykazań bożych i odmawiania modlitwy różańcowej. Po śniadaniu brat zakonny opowiedział historię objawień i ich konsekwencje w życiu religijnym i narodowym Polaków zamieszkujących Warmię. W drodze powrotnej zostało nawiedzone sakntuarium św. Józefa w Kaliszu przez pielgrzymów. Tam przed Najświętszym Sakramentem i Obrazem św. Rodziny ks. proboszcz Ryszard Dąbrowski – duchowy przewodnik – omówił modlitwę dziękczynna za odbytą pielgrzymkę oraz wstawienniczą za nasze rodziny. W czasie trwania pielgrzymki był codzienny Anioł Pański, Koronka do Bożego Miłosierdzia, Modlitwy za chorych przez wstawiennictwo św. Kamila,  modlitwy o pokój przez wstawiennictwo MB Fatimskiej, śpiewy pieśni religijnych oraz informacje przybliżające opisy miejsc i wydarzeń do których pielgrzymi zdążali. Dziękujemy serdecznie panu Józefowi Hebdzie za całą logistykę przedsięwzięcia, kierowcom za bezpieczny przewóz oraz pielgrzymom za wzorowe zachowanie i piękny głośny śpiew.

 

 

Pielgrzymka Szlakiem Sanktuariów Mazurskich 28 - 31 sierpnia 2014 roku (trasa: kamienna GÓra, Niepokalanów, Sokóła, św. Lipka, Mikołajki, Gietrzwałd, Kalisz, Kamienna Góra)

 



 

 

24.08.2014 r - Niedziela Modlitw o świętość życia od naturalnego poczęcia do naturalnej śmierci

 

„Bronić życia i umacniać je, czcić i kochać – to zadanie, które Bóg powierza każdemu człowiekowi” – św. Jan Paweł II papież

 

Parafia p.w. M.B. Różańcowej w Kamiennej Górze gościła ojca Edwarda Hodrucha, Pallotyna z Fundacji S.O.S. Obrony Życia Poczętego, który podzielił się swoimi doświadczeniami z pracy na rzecz obrony i świętości życia. Ojciec Edward przypomniał słowa Boga, który ofiarował swego Syna na Krzyżu, aby życie ludzkie ocalić od potępienia. Wskazał podstawy świętości życia oraz autorytety stające w obronie życia ludzkiego: Św. Jana Pawła II Wielkiego (Zwracam się do wszystkich ojców i matek mojej ojczyzny ... Każdy człowiek poczęty w łonie matki ma prawo do życia - 14.06.1999 r. Łowicz  ), Ronalda Regana (Polska jest centrum cywilizacji europejskiej) i prof. Bogdana Chazana. Wskazał na zadania fundacji: 
1. Bronimy życia od poczęcia do naturalnej śmierci. Upowszechniamy wiedzę o małżeństwie, rodzinie i dzieciach. Organizujemy akcje, konferencje i spotkania o tematyce pro life!
2. Budujemy Centrum Pomocy Rodzinie im. bł. Jana Pawła II. Jego celem będzie kompleksowa materialna i psychologiczna pomoc rodzinie oraz matkom i dzieciom – ofiarom przemocy domowej.
3. STOP przemocy domowej!  Jeśli jesteś ofiarą przemocy domowej lub jej świadkiem poinformuj nas! Dysponujemy profesjonalnymi ośrodkami, które dają spokój, radość i pomagają wrócić do normalnego życia.

Kaznodzieja wzywał młodzież, aby umiała spojrzeć na siebie pozytywnie (jesteś dwa razy lepszy(a) niż myślisz i dwa razy piękniejszy (a) niż myślisz, bo jesteś największym darem dla Boga). Zachęcał również wiernych do modlitwy, ofiarowania cierpienia w intencji obrony życia poczętego.
Po mszy św. były rozprowadzane materiały promocyjne obrońców życia Kalendarz 2015 i numery „Moja rodzina”

 

Podsumowaniem były słowa piosenki:

Dlaczego mnie nie chciałaś mamo,
Mych oczu jak niebo i włosów jak słońce!
Dlaczego nie chciałeś tatusiu,
Mych dłoni i nóżek biegnących po łące?
Kto cię teraz przytuli,
Uśmiechem słońce rozpali,
Bochen chleba przyniesie,
Przed kim dziś się użalisz?
Kto ramię słabe podtrzyma,
I siwe włosy wygładzi,
A kiedy przyjdzie godzina,
Księdza ci przyprowadzi?
Dlaczego mnie nie chciałaś mamo...
Kto ci kwiaty przyniesie,
I powie kocham, dziękuję,
Serce do serca przyciśnie,
I usta twe ucałuje?
Przed grobem kto się pochyli,
I powie — mamo, mój tato,
I pacierz zmówi ze łzami,
Bóg niech ci będzie zapłatą.
Dlaczego mnie nie chciałaś mamo...
(Gralak Lech, Laudate Dominum : Chwalcie Pana : śpiewnik pielgrzymkowy Złotej Grupy Radomskiej, Radom, Księża Oratorianie, 1986, s. 39, 40.)

 

Dopełnieniem modlitewnego spotkania była wieczorna projekcja filmu: „October Baby”.- „Ja mojego dziecka nie zabiję!”



 

Kolonie Caritas z udziałem dzieci szkolnych z Kamiennej Góry: 9 - 22 sierpnia 2014 roku

 

 

"Bądźmy zawsze uśmiechnięci i miłością ogarnięci..."

 

 W dniach 9 – 22 sierpnia 2014 roku parafia MB Różańcowej w Kamiennej Górze wraz z Caritas Diecezji Legnickiej i Parafialneym Zespołem Caritas  przy wsparciu Urzędu Miasta Kamiennej Góry zorganizowała i przeprowadziła trzynastodniowe, letnie kolonie w Łazach nad Morzem Bałtyckim dla 42 dzieci ze szkół kamiennogórskich. Opiekunami była profesionalna kadra wychowawców i katechetów pod kierunkiem pani kierownik mgr Grażyny Wierzejskiej. Opiekunami naszej grupy były panie katechetki: Henryka Płusa, Maria Szwandrak i Danuta Zasada. Każdy dzień miał inny charakter opisany przez program profilaktyczny: „Można inaczej…”.

 

Dzień rozpoczynał się poranna Eucharystią, którą odprawiał ks. Ryszard Dąbrowski – kapelan duchowy kolonistów. W homiliach nawiązujących do dni patronów oraz czytań mszalnych realizował elementy programu profilaktycznego skupionego wokół uzależnień oraz zagadnień agresji i przemocy. Za pomocą scenek odgrywanych przez kolonistów wskazywał na istotę omawianej sprawy. Koloniści rozpoczynali i kończyli każdy posiłek modlitwą, która sprawiała im coraz większą radość. Bywało, że i inne dzieci z innych kolonii dołączali się do naszej wspólnej modlitwy. Dzień kończył się podsumowującym apelem zakończonym odśpiewaniem Apelu Jasnogórskiego. W czasie apelu uczestnicy dowiadywali się o słabych i mocnych stronach swoich postaw i zachowań. Wiele wzruszeń dostarczał gest przeprosin, kiedy dzieci i młodzież indywidualnie podchodziła do siebie, aby podając swoją dłoń,aby wyrazić winę i skruchę.

 

Uczestniczy koloni aktywnie spędzali czas wolny. Była olimpiada sportowa, turniej w piłkę nożną, ping ponga stołowego, gra w piłkę siatkową, kosza, baloniada, nauka tańca belgijskiego dyskoteki w poniedziałek, środę i sobotę, kąpiele słoneczne i morskie oraz w basenie na terenie ośrodka, jada rowerami i masz pieszy do Unieścia; a w dni pochmurne, kalambury, kolonia w krzywym źwierciadle, familiada Caritas 2014, grili z pieczonymi kiełbaskami spacery do miasta w celu zakupu pamiątek i na ulubione lody. Atrakcją była jednodniowa wycieczka autokarowa do Wioski Hobbitów położona w Sierakowo – Sławieńskie. Tam dzieci i młodzież uczyła się zamiłowania do przyrody i przygody.

 

Nasi uczestnicy potrafili wyrazić swoją wdzięczność personelowi obsługującemu uczestników przez zaśpiewanie piosenek oraz wręczenie własnoręcznie wykonanych pocztówek wraz z podziękowaniami. W czasie pożegnalnego wieczoru uczestnicy otrzymali nagrody za pierwsze miejsca w konkursach czystości, piłki nożnej, ping pongu. Następnie podziękowali kadrze wychowawców i pani kierownik oraz oglądnęli fotoreportaż z kolonii przy sentymentanej w tle piosence: „Alleluja”. Nie zapomnieli również o podziękowaniu skierowanym dla sponsorów wśród których był Caritas Diecezji Legnickiej oraz Urząd Miasta Kamiennej Góry. Dla nich wysłali duże pocztówki z podpisami.

 

Parafia również dziękuje sponsorom i rodzicom za przygotowanie i wyposażenie dzieci na kolonię oraz kontakt telefoniczny z nimi w czasie pobytu na koloni.

 

Fotoreportaż z kolonii dzieci i młodzieży wypoczywających w Łazach w dniach 09 - 22 sierpnia 2014 roku



 


Modlitwa za ofiary Zbrodni Wołyńskiej 1943

 

W 71 rocznicę Zbrodni Wołyńskiej zostały odprawione Msze św. rano i wieczorem w kościele M. B. Różańcowej w Kamiennej Górze . W homilii ks. proboszcz Ryszard Dąbrowski przypomniał o narastaniu świadomości potrzeby wyjaśnienia zbrodni wołyńskiej dokonanej na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej oraz upamiętnienia tamtych tragicznych wydarzeń. Wspomniał o sprawiedliwych wśród narodu ukraińskiego ratujących Polaków i obronie Polaków przed masowymi mordami. Nadal jednak są opory w przeprowadzaniu działań edukacyjnych wśród dzieci i młodzieży opisujących zbrodnie wołyńską. Dnia 11 lipca 2014 roku w czasie kazania ks. proboszcz wykorzystał materiały dotyczące Zbrodni Wołyńskiej 1943.

 

„Latem i jesienią 1943 r. terror OUN-UPA osiągnął olbrzymie rozmiary. Mordy na ludności polskiej, rozpoczęte w powiatach sarneńskim, kostopolskim, rówieńskim i zdołbunowskim, w czerwcu 1943 r. rozszerzyły się na powiaty dubieński i łucki, w lipcu objęły pow. kowelski, włodzimierski i horochowski, a w sierpniu także pow. lubomelski. Szczególnie krwawy był lipiec 1943 r., a zwłaszcza niedziela 11 lipca 1943 r. Tego dnia o świcie oddziały UPA – często przy aktywnym wsparciu miejscowej ludności ukraińskiej – otoczyły i zaatakowały jednocześnie 99 polskich wsi w pow. kowelskim, włodzimierskim, horochowskim i częściowo łuckim. Doszło tam do nieludzkich rzezi ludności cywilnej i zniszczeń. Wsie były palone, a dobytek grabiony. Badacze obliczają, iż tylko tego jednego dnia mogło zginąć ok. 8 tys. Polaków – głównie kobiet, dzieci i starców. Ludność polska ginęła od kul, siekier, wideł, noży i innych narzędzi, nierzadko w kościołach podczas mszy św. i nabożeństw.

 

Napady na świątynie były na porządku dziennym. Banderowcom chodziło o zamordowanie jak największej grupy Polaków. Tylko tej jednej „krwawej niedzieli” 11 lipca w kościele w Porycku zginęło ok. 200 parafian razem z proboszczem ks. Bolesławem Szawłowskim. W kaplicy w Chrynowie razem z grupą ok. 150 parafian zginął ks. Jan Kotwicki. W podobnych okolicznościach został zamordowany 74-letni ks. Józef Aleksandrowicz w parafii Zabłoćce. W kaplicy w Krymnie zginęło ok. 40 wiernych, zaś w Kisielinie ok. 80 parafian.

 

Według ostrożnych szacunków polskich badaczy, trwająca od przełomu lat 1942/1943 do połowy roku 1945 Zbrodnia Wołyńska pochłonęła około 100 tysięcy Polaków (40–60 tys. na Wołyniu, 30-40 tys. w Galicji Wschodniej, co najmniej 4 tys. na ziemiach dzisiejszej Polski, z czego do 2 tys. na Chełmszczyźnie – w pd-wsch części województwa lubelskiego). Następnych co najmniej 485 tys. Polaków (125 tys. z Wołynia, 300 tys. z Galicji Wschodniej, 60 tys. z Chełmszczyzny) partyzantka ukraińska zmusiła pod groźbą śmierci do ucieczki na teren Polski centralnej. Należy dodać, że wiosną 1944 r. także blisko 20 tys. Ukraińców z Chełmszczyzny porzuciło swoje domostwa z obawy przed polskim podziemiem.

 

Na skutek polskich akcji odwetowych do wiosny 1945 roku zginęło prawdopodobnie 10–12 tys. Ukraińców. Z tej liczby ok. 2–3 tys. osób zginęło na Wołyniu, 1–2 tys. w Galicji Wschodniej, a w okresie do 1947 roku 7–8 tys. na ziemiach dzisiejszej Polski (z czego 2,5 tys. na Chełmszczyźnie). Niektóre z polskich akcji odwetowych były zbrodniami wojennymi. Jednak zdaniem polskich historyków nie można stawiać znaku równości między nimi a zorganizowaną, antypolską akcją OUN-UPA.

 

Straty Kościoła rzymskokatolickiego na Kresach II RP z rąk OUN-UPA w latach 1939–1947 to ok. 200 osób (księży, zakonników i zakonnic), z rąk nacjonalistów ukraińskich zginęło też – według z pewnością niepełnych danych – 28 duchownych greckokatolickich i około 20 duchownych prawosławnych na Wołyniu.

Na terenie diecezji łuckiej (województwo wołyńskie) zostało spalonych, zdewastowanych i zniszczonych ponad 50 katolickich kościołów (31 proc. wszystkich świątyń) i 25 kaplic (15 proc.). W wyniku działań UPA ok. 70 proc. parafii (ze 166 istniejących) przestało istnieć. W tej liczbie zostały zniszczone wszystkie parafie wiejskie (kościoły, kaplice i plebanie).

Z około 2500 miejscowości, w których w 1939 r. mieszkali w woj. wołyńskim Polacy, w wyniku działań OUN-UPA ok. 1500 przestało istnieć (zostało spalonych, zniszczonych). Męczeńska śmierć kilkudziesięciu tysięcy Polaków na Wołyniu na dzień dzisiejszy jest upamiętniona krzyżem (rzadziej pomnikiem i nie zawsze na mogile) w niespełna 150 miejscowościach. Do dnia dzisiejszego w około 1350 miejscowościach na Wołyniu, gdzie zginęli Polacy z rąk OUN-UPA, nie ma znaku krzyża na mogile i nie ma w większości mogił Polaków”.

 

Po skończonej Mszy Św. wierni udali się pod tablicę upamiętniającą martyrologie Polaków  zamieszkujących Kresy a wywiezionych na Sybir. Przed Golgota Wschodu wierni odśpiewali Anioł Pański za ofiary zbrodni wołyńskiej zarówno wśród ludności Polskiej jak i Ukraińskiej. Po błogosławieństwie końcowym odśpiewali pieśń za ojczyznę „Boże, coś Polskę”.

 



 

KOCHAJ SIEBIE !

 

7 lipca 2014 naszą parafię nawiedził wyjątkowy gość, jest nim O. Donat Wypychło, które prowadził dla naszej wspólnoty parafialnej modlitwy o uzdrowienie i uwolnienie.
 Całość spotkania rozpoczęła się wspólna modlitwą różańcową o godzinie 17.30. Przed Eucharystią wszystkich zebranych przywitał Proboszcz naszej parafii Ks. Ryszard Dąbrowski, ciesząc się z przybycia tak wielu wiernych na tę Eucharystię i uwielbienie.
O godzinie 18.oo rozpoczęła się Eucharystia, której przewodził Ojciec Donat,
a koncelebrował pochodzący z Kamiennej Góry O. Krzysztof Wójtowicz. Już od samego początku Eucharystii Ojciec Donat wprowadził nas do zrozumienia wielkiego cudu, który najpierw dokonuje się w Słowie Bożym – jako I Stole – i najpełniej ukazuje się w Ciele
i Krwi Chrystusa, która zostaje złożona na Ołtarzu – II Stole.

 

Homilią zaskoczył Ojciec chyba wszystkich – najbardziej 3 pary – które pomogły Ojcu do zobrazowania przewodniego tematu – Miłości. Pierwsze małżeństwo, które żyje z sobą już dłuższy czas było znakiem związku między Bogiem Ojcem, a Izraelem. Oczywiście Ojciec Donat rozwinął myśl nawiązując do zdrady wybranego ludu, ale Bóg wybaczył zdradę i pokochał swoja Oblubienicę. Drugie małżeństwo, stało się znakiem miłości Jezusa Chrystusa posłanego przez Ojca, by wypełnić plan który już był przed stworzeniem świata. Jezus ukochał Kościół tak bardzo, że rozłożył ręce na Krzyżu, i pozwolił przebić bok. Z przebitego boku, aż do dziś wypływa zdrój łask, który napełnia każdego „i mnie i Ciebie” – podkreślał Ojciec. Trzecie małżeństwo stało się znakiem teraźniejszości – Bóg posłał Syna, Syn oddał się za nas – i ty mężu jesteś odzwierciedleniem miłości Ojca, miłości Syna i Ducha który jest pośrodku nich w relacji tak gęstej, że nie da się jej opisać. Zwracając się do małżonki Ojciec przypomniał, że jest znakiem wybrania, jest odzwierciedleniem Izraela, Ludu Bożego, który jest umiłowany przez Pana.

 

Kończąc swoją homilię Ojciec skierował się do zebranych przypominając, że nie możemy mówić o miłości względem Boga, jeżeli samych siebie nie kocham, jeżeli nic nie robimy dla siebie. Na koniec każdy z zebranych zrobił znak Krzyża na czole stojącego obok brata, siostry. Po Komunii świętej nastąpiła cisza, którą poprzedziła refleksja Ojca Donata, który prosił byśmy w ciszy wsłuchali się w to co chcę nam Pan powiedzieć. Po błogosławieństwie Ojciec Donat pobłogosławił wodę, olej i sól, następnie wprowadził nas do wysłuchania świadectwa Pani Dagmary Koguciuk (autorki książki „Droga do szczęścia i wolności”), która ukazała nam jak w naszym życiu żyjemy błędnymi przekazami. Przykład: „Mama mówiła mi, że narty są dla bogatych, dla lekarzy itd. i tak żyłam tym przekazem. Ale dopiero po 32 latach zrozumiałam, że tak nie jest, że powinnam robić to co chcę, na co mam ochotę.” W świadectwie usłyszeliśmy o parafii, o godności kobiet, ale szczególna uwaga została położona na świadomość własnego Ja. Poruszony został też temat DDA i DDD, na które cierpi prawie 72 % społeczeństwa – a o tym większość nie wie ! Po świadectwie nastąpiło wystawienie Najświętszego Sakramentu. Każdy z zebranych miał możliwość podejścia do Pana Jezusa i wypowiedzenie kilku słów,  swoich pragnień i chęci. Po błogosławieństwie – ku nawet mojemu zaskoczeniu – wpadliśmy w taniec ku Chwale Pana, było to wspaniałe !

 

Wieczór, który przeżywaliśmy będzie niezapomniany przez długi czas. Nasza parafia odżyła w Duchu  i zapewne każdy z nas wyszedł  z świątyni pełen radości i przeświadczenia, że codziennie patrząc w lustro może sobie mówić, Bóg mnie kocha, jestem piękny/piękna.

 

alumn WSD w Legnicy Piotr Kulpa



 

 

Dotknąć się szaty Jego... (Mar. 5:25-29)

 

I szedł za nim wielki tłum, i napierali na niego. A niewiasta, która od dwunastu lat miała krwotok I dużo ucierpiała od wielu lekarzy, i wydała wszystko, co miała, a nic jej nie pomogło, przeciwnie, raczej jej się pogorszyło, Gdy usłyszała wieści o Jezusie, podeszła w tłumie z tyłu i dotknęła szaty jego, Bo mówiła: Jeśli się dotknę choćby szaty jego, będę uzdrowiona.. I zaraz ustał jej krwotok, i poczuła na ciele, że jest uleczona z tej dolegliwości..."

 

Msza św. do Ducha Świętego o uwolnienie i uzdrowienie zgromadziła wielu wiernych. Miała miejsce 17 czerwca 2014 roku w kościele p.w. MB Różańćowej w Kamiennej Górze. Przewodniczył modlitwom Ojciec Bogdan Kocańda z Rychwału. Modlitwy zawiązania wspólnoty prowadziła pani Leokadia Rozmysł. Razem z Maryją wypraszała dar Ducha Św. dla zgromadzonych w świątyni przez odmawianie tajemnic różańca św. Punktualnie o godz. 18:00 rozpoczęła się liturgia Eucharystii. Przewodniczył jej ks. proboszcz miejscowej parafii ks. Ryszard Dąbrowski. Powitał on Ojca Bogdana. Wspomniał, ze to już drugi raz ojciec przewodniczy modlitwie o uwolnienie i uzdrowienie. Ostatni raz miało to miejsce 6 listopada 2013 roku. Po odczytaniu intencji i akcie żalu rozpoczęła się Liturgia Słowa Bózego. Czytanie odczytał szafarz, psalm i alleluja zaśpiewał zespół muzyczny pod kierunkiem pana Bogdana Niemasika. Homilię wygłosił ojciec Bogdan Kocańda zachęcając wiernych do pogłębienia wiary w cudotwórczą moc działania Chrystusa w czasie Eucharystii. Komunię św. rozdawało czterech szafarzy i jeden kapłan. Wielu wiernych miało okazje skorzystania z sakramentu pojednania. Po skończeniu Eucharystii nastąpiła druga część modlitewnego spotkania – adoracja Najświętszego Sakramentu. Ojciec Bogdan posłużył się znakiem welonu połączonego z monstrancją i  spływającego od monstrancji w stronę wiernych, przypominającym szatę Jezusa. W dalszej części adoracji kapłan trzymał monstrancję w ręku, a szafarze podawali welon (szatę Jezusa) wiernym, którzy wzbudzali w sobie wiarę, że Jezus uzdrawia, jak wtedy, gdy uzdrowił ewangeliczną kobietę chorującą na krwotok. W taki sposób Chrystus w Najświętszym Sakramencie udzielał swoich Łask wiernym przebywających w nawie głównej i nawach bocznych. Na zakończenie adoracji nastąpił akt błogosławieństwa wiernych Najświętszym Sakramentem. W czasie adoracji ojciec Bogdan recytował modlitwy uwielbienia i prośby odwołując się do różnych doświadczeń życiowych wiernych, wewnętrznych stanów zagubienia, lęków, zranień doznanych w życiu oraz różnych kategorii chorób. Ostatnim elementem spotkania była modlitwa indywidualna odmawiana nad wiernymi z włożeniem rąk. Tej modlitwie towarzyszył śpiew oazowych pieśni. Pełne radości spotkanie modlitewne zakończyło się ok. godz. 21:15.



 


Te Deum za diamentowy jubileusz kapłaństwa.

 

13 VI b.r. minęło 60 lat od przyjęcia sakramentu kapłaństwa przez ks. Prałata  Stanisława Książka. Inicjatywa obchodów jubileuszu 60-lecia kapłaństwa „Ojca naszej parafii” zrodziła się z potrzeby serca obecnego proboszcza ks. Ryszarda Dąbrowskiego, który nazajutrz po objęciu kanonicznym parafii odwiedził ks. Prałata i poprosił o błogosławieństwo. Przygotowania do tego – raczej rzadko spotykanego wydarzenia- były rozłożone w czasie; rozpoczęły się one rok temu i miały wymiar duchowy oraz materialny. Dla upamiętnienia diamentowego jubileuszu pierwszego ks. Proboszcza,  jesienią ub. roku parafianie ufundowali nowoczesną automatykę dzwonów, które znowu biją na chwałę Pana w wyznaczonych porach dnia. Przy różnych okazjach posługujący w naszej parafii kapłani -z myślą serdeczną i wdzięcznym wspomnieniem - wymieniają swego „starszego Brata w kapłaństwie”, którego otaczają systematyczną, troskliwą opieką duszpasterską i powierzają go pamięci modlitewnej parafian. I choć z pozoru może wydawać się to tylko „oddawaniem Bogu co boskie a cesarzowi co cesarskie”- w oczach wiernych (i Bożych zapewne też!) ma to wielką wartość i jest żywym  przykładem wprowadzania przykazania miłości w czyn.
„Wstępem” do obchodów diamentowej rocznicy kapłaństwa była wcześniejsza wizyta u Księdza Jubilata przedstawicieli Rady Parafialnej z ks. proboszczem Ryszardem Dąbrowskim na czele; do delegacji dołączył proboszcz parafii p.w. Św. Ap. Piotra i Pawła- ks. Edward Bigos. Wraz ze śpiewem „Oto jest dzień..” i „Plurimos annos...”, słowami wdzięczności, życzeniami i bukietem róż delegacja wręczyła Czcigodnemu Jubilatowi świecę z wizerunkiem św. Jana Pawła II. Wizyta ta, która dostarczyła wszystkim – od Czcigodnego Jubilata począwszy- wielu wzruszeń, została sfilmowana i wyemitowana w kościele w dniu jubileuszu – przed rozpoczęciem Eucharystii, stanowiącej centrum obchodów rocznicowych.

 

Z tej okazji do naszej parafii przybył Ks. Bp Marek Mendyk, który wraz z kursowym kolegą Jubilata -  ks. Prałatem Tadeuszem Jordankiem i ks. proboszczem Ryszardem Dąbrowskim odwiedzili ks. Prałata Stanisława Książka. W tym też czasie pod oknem zamieszkania ks. Jubilata, zespół ludowy „Złote Nutki” z Przedwojowa zaśpiewał piosenki religijne i góralskie. Potem w kościele odbyła się Eucharystia, której przewodniczył Ks. Bp Marek Mendyk; obok Pasterza diecezji przy Stole Ofiary Pańskiej stanął ks. Tadeusz Jordanek, ks. Jarosław Kowalczyk z Wydziału Katechetycznego Legnickiej Kurii Biskupiej, dziekani kamiennogórskich dekanatów, kapłani z sąsiednich parafii oraz księża współpracownicy i wychowankowie ks. Proboszcza Stanisława Książka. Ze względu na stan zdrowia, Czcigodny Jubilat nie mógł bezpośrednio uczestniczyć w uroczystości w kościele, ale czynił to dzięki relacji „na żywo” przekazywanej przez telewizję kablową TVKG.

 

Okolicznościowe kazanie wygłosił wychowanek Ks. Jubilata – ks. Krzysztof Wiśniewski, który powiedział m.in., że ta uroczystość jubileuszowa jest wyrazem wdzięczności tych, którzy poznali ks. Prałata Stanisława Książka i –jako współpracownicy i wychowankowie -czerpali z jego życia. Celebrowanie jubileuszu jest wyrazem wierności Bogu; uczymy się być wierni, podziwiając ojcowską łaskawość i wierność Boga (...) Wierność jest szczęściem jubilata. Szczęściem jubilata jest też radość i pokój, satysfakcja z życia nie dla siebie samego a przeznaczeniem człowieka- celem jego istnienia -jest zjednoczenie z Bogiem w Jego chwale, wejście do domu Ojca niebieskiego na prawach syna, na prawach dziecka Bożego. Życie Księdza ma być zapowiedzią, że my wszyscy pewnego dnia będziemy się krzątać po domu Bożym – jak ksiądz po kościele. Jeżeli ludzie widzą gorliwość księdza, jego zapał w miłości braterskiej, wtedy łatwiej jest im samym zaangażować się w życie z Bogiem; jeżeli ksiądz liczy się z Bogiem, wtedy ludziom też jest łatwiej z Nim się liczyć. Bóg stawia nam na drodze księży, abyśmy korzystali z ich życia (...) Księża to ludzie, którzy swoim życiem udostępniają Bogu most, łączący dwa brzegi życia. To nie są przypadkowe sprawy, że na naszej drodze życia spotykamy „most” – tego konkretnego księdza. Bóg zaplanował z wielkim wyprzedzeniem, bym spotkał „most”, dzięki któremu mogę przejść na stronę Boga. Kapłan to „most” otwarty od strony Boga, przywiązany do Boga i „most” otwarty od strony ludzi. Kapłan głosi naukę „w porę i nie w porę”, która stanowi o zbawieniu ludzi; kocha ludzi i ich nie okłamuje; wskazuje dobro i wykazuje błąd. Ksiądz Prałat teraz jest cichutki ale czasami z tej ambony mówił „nie w porę”; potrafił grzmotem swojego głosu wypełnić świątynię głosem praw Bożych. Był – kiedy trzeba- łagodny ale i kiedy trzeba było – grzmiącym. W mocy czy niemocy służy Bogu.

 

W uroczystościach jubileuszowych Honorowego Obywatela Kamiennej Góry wzięli udział przedstawiciele władz samorządowych - z Burmistrzem Miasta, Starostą Powiatu i Wójtem Gminy na czele a także dyrektorzy szkół i przedszkoli, dzieci i mlodzież oraz wierni nie tylko z naszej parafii. Oprawę muzyczną liturgii przygotowała scholka dziecięca oraz chór „Laetare”.
Na zakończenie Mszy św. przedstawiciele władz samorządowych, dyrektorzy szkół i modlitewnych grup parafialnych -na ręce siostry Ks. Prałata P. Zdzisławy Doroz -  wyrazili wdzięczność za lata jego posługi w Kamiennej Górze i złożyli życzenia.
Na placu przykościelnym odbył się festyn rodzinny z kramami i stoiskami kulinarnymi oraz atrakcjami dla dzieci. Uzupełnieniem całości była uroczysta agapa.

 

Z łaski Pana „tak się złożyło”, że diamentowy jubileusz kapłaństwa ks. Stanisława Książka przypada w roku kanonizacji Papieża Polaka, stąd na pamiątkowym jubileuszowym obrazku – oprócz zdjęcia Ks. Jubilata - umieszczono wizerunek św. Jana Pawła oraz rozwiniętą nad Bazyliką św. Piotra tęczę; zdjęcie tęczy zostało wykonane podczas tegorocznej parafialnej pielgrzymki na kanonizację Papieży.

 

Posługując się słowami, które stanowią motto kapłaństwa ks. Prałata Stanisława Książka „Nie nam Panie...ale Imieniu Twemu daj chwałę” (Psalm 115), obchody diamentowego jubileuszu kapłaństwa stanowią TE DEUM parafii za każdego kapłana, którego powołanie stanowi „dar i tajemnicę” Boga i człowieka.

Brygida Gucwa

 

Niebywały Jubileusz ks. Prałata Stanisława Książka - 60. lecie Święceń Kapłańskich - Msza św. pod przewodnictwem JE ks. Bpa Marka Mendyka - 13.06.2014 roku w parafii MB Różańcowej w Kamiennej Górze

 



 

Lednica 2014

 

7 czerwca 2014 roku na Polach Lednickich po raz kolejny spotkali się młodzi ludzie z całej Polski.  W tym roku według organizatorów „Spotkanie Młodych Lednica 2000 stanła się konfesjonałem polskiej młodzieży”. Rachunek sumienia i spowiedź pozwoliła oczyścić serca, a nabożeństwo pokutne przygotowało młodzieć do przyjęcia Bożego Miłosierdzia i przebaczenia. Na koniec odbył się obrzęd przyjęcia pierścienia zaślubin z Jezusem. Opiekunem młodzieży z naszej parafii był ks.Krzysztof paszkiewicz. Wyjechało na spotkanie młodych 32 pielgrzymów.

 

Fotoreportaż ze spotkania młodzieży w  Lednicy 2014

 



 

Magnificat za 30 lat kapłaństwa.

 

W uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego – 1 czerwca b.r. – w kościele p.w. Św. Ap. Piotra i Pawła w Kamiennej Górze O. Bp Stanisław Dowlaszewicz OFM Conv. z Boliwii dziękował Panu Bogu za 30 lat swojego kapłaństwa. Wraz z Dostojnym Jubilatem Mszę św. sprawowali biskupi legniccy - Administrator Apostolski Diecezji Legnickiej ks. Bp Stefan Cichy, ks. Bp Marek Mendyk, Proboszczowie kamiennogórskich parafii- ks. Edward Bigos, ks. Ryszard Dąbrowski i ks. Aleksander Siemiński wraz z ks. dziekanem Marianem Kopko z Krzeszowa na czele a także ks. Mariusz Godek, który po 6. latach w Boliwii -ze względów zdrowotnych- powrócił do diecezji legnickiej. Słowo Boże wygłosił współbrat Bp Jubilata- O. Kryspin ze zgromadzenia Franciszkanów, który ukazał wielkość - nierozłącznego z Eucharystią –kapłaństwa. Św. Franciszek tę Tajemnicę wiary ujął  w słowach „Ziemia niech zadrży, Niebo niech się cieszy, gdy na ołtarzu w rękach kapłana rodzi się Syn Boży”; na słowa konsekracji wypowiadane przez kapłana podczas Mszy św. Jezus z miłości do ludzi zstępuje na ołtarz...i nigdy nie mówi „nie”.  Z miłości do Boga i ludzi O. Bp Stanisław od chwili powołania do życia zakonnego i od 30 lat jako kapłan powtarza „tak” Chrystusowi żyjącemu i działającemu w Kościele. 28 lat swojego powołania realizuje w Boliwii, aby nieść Chrystusową Ewangelię i konkretne czyny miłości do otwartych serc miejscowej ludności, spragnionej - wśród wielorakich problemów i trudności codziennej egzystencji- Dobrej Nowiny. Swoją Mocą Pan uzdolnił jego serce do pokochania obcej ziemi, uczynienia ją swoją ojczyzną i do ukochania tych ludzi jak Chrystus. Owoce pracy duszpasterskiej na misjach dostrzegł Papież Jan Paweł II, który na początku 2001 roku uczynił O. Stanisława Dowlaszewicza - w 44. roku życia - biskupem pomocniczym Kościoła katolickiego w Santa Cruz. Hasłem jego posługi stały się wpisane w herb biskupi słowa św. Maksymiliana „Tylko miłość jest twórcza”- „Sólo el amor crea”. Na zakończenie O. Kryspin życzył Dostojnemu Jubilatowi mocnego oparcia w zakonie, w prowincji franciszkańskiej i w rodzinnej parafii, by dalej kochał kapłaństwo i swoją misjonarską posługę. Słowa zapewnienia o pamięci w modlitwie wyraził proboszcz ks. prał. Edward Bigos oraz przedstawiciele różnych wspólnot parafialnych – od dzieci począwszy; do życzeń tych – wraz ze słowami wdzięczności- dołączyli też przedstawiciele władz powiatu kamiennogórskiego.
Wyrażając wdzięczność Panu Bogu za 30 lat posługi kapłańskiej, O. Bp Stanisław powiedział: „Ten moment, kiedy człowiek decyduje się iść za Chrystusem...kiedy ja zdecydowałem się iść za Chrystusem- MA WARTOŚĆ! Życie kapłańskie to dawanie świadectwa o Chrystusie, który kocha; On zawsze JEST, nawet gdy kapłan się pomyli”. Ponadto Czcigodny Gość – ofiarowując „figurki zwykłych aniołków, które w chórze anielskim wyśpiewują Panu Bogu Gloria” -podziękował Bp Stefanowi Cichemu i Bp Markowi Mendykowi za wspólną modlitwę oraz za wszelkie przejawy braterskiej, kapłańskiej i ludzkiej życzliwości, z jaką spotyka się podczas swoich pobytów w Polsce. Tej życzliwości i swojskości Jubilat doświadcza też w Kamiennej Górze, gdzie kapłańskie serca i drzwi plebanii są zawsze szeroko otwarte na przyjęcie naszego Biskupa z Boliwii.
Przeżywana w Kamiennej Górze -w 7. Święto Dziękczynienia- podniosła i radosna uroczystość jubileuszowa O. Bp Stanisława Dowlaszewicza, która wokół Stołu Pańskiego zgromadziła naszych kapłanów – z Ks. Bp Stefanem i Ks. Bp Markiem na czele- stała się okazją do refleksji i dziękczynienia Panu Bogu za dar kapłaństwa i Eucharystii; ten dzień stanowił najbardziej odpowiednie wprowadzenie do zbliżającego się I Kongresu Eucharystycznego w naszej diecezji. Wobec powtarzających się „ataków medialnych” warto przytoczyć (przypomniane przez O. Kryspina w homilii) słowa św. Franciszka: „Sąd nad Kapłanem – po wsze czasy- zastrzegł sobie Bóg” oraz słowa z homilii O. Bp Stanisława Dowlaszewicza wypowiedziane w 2009 r. w Krakowie podczas święceń kapłańskich pięciu nowych ojców franciszkanów: „Nie możecie być kapłanami ‘light’. ‘Light’ jest bez sensu, bez smaku. Macie być kapłanami Jezusa Chrystusa, którzy pójdą i będą mówić, że warto iść za Chrystusem, że warto poświęcić swoje życie dla Niego, że warto z Nim i na Nim budować” -  (Gość Niedzielny – 23/2009).


Brygida Gucwa



 

Lecz On był przebity za nasze grzechy, zdruzgotany za nasze winy. Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas, a w Jego ranach jest nasze zdrowie.” (Ks. Izajasza 53:5)

 

Dnia 24 maja 2014 roku w godzinach 17:30 - 24:30 mialo miejsce modlitewne czuwanie w kościele p.w. MB Różańcowej w Kamiennej Górze.

Przybyli pielgrzymi uczestniczyli w zawiązaniu wspólnoty przez odmawianie modlitwy rózańćowej, której przewodniczyła pani Leokadia Rozmysł. O godz. 18:00 sprawowana była Eucharystia, którj przewodniczył ks. Marek Zołoteńki z Parafii M.B Częstochowskiej w Wałbrzychu Konratowie. W czasie homilii ks. dr przypomniał treści kerygmatu: Bóg nasz kocha w Jezusie, Chrystus nas odkupił przez swoją męskę i zmartwychwstanie, Jesteśmy grzesznikami i potrzebujemy Zbawiciela, Jezus żyje i działa dzisiaj w swoim Kościele.

Po Mszy Świętej nastąpiła adoracja Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, której przewodniczył ks. Ryszard Dąbrowski. W czasie adoracji wierni uwielbiali Boga za dar Maryi Oblubienicy Ducha Św., dar Syna Bożego, który uzdrawia człowieka, dar Ducha Św. przypominającemu światu o grzechu i sądzie oraz za dar Kościoła.

We wszystkich tych darach przejawia się troska Boga o uwolnienie z grzechu i chorób człowieka. W czasie adoracji śpiew prowadził zespół rodzinny "Hej, Jezu!" pana Bogdana Niemasika.

Po skończonej adoracji nastąpił czas na indywidualną modlitwę do Ducha Św. o uwolnienie i uzdrowqienie z włożeniem rąk. Od godziny 22:00 przez dwie i półgodziny ok. 20 wienych modliło się o uwolnienie potrzebującej osoby.

W  czasie modlitwy użyto wody świeconej, soli egzorcyzmowanej, czytano Słowo Boże i adorowano Pana Jazusa w Najświętszym Sakramencie. 

Następna modlitwa o uwolnienie i uzdrowienie będzie miłą miejsce 17 czerwca 2014 r i rozpocznie się zawiązaniem wspólnoty o godz. 17:30, nastęnie Msza św o godz. 18:00 po niej  adoracja Najświętszego Sakramentu i modlitwy z włożeniem rąk. 

 



 

 

Bierzcie i jedźcie ... to czyńcie na moja pamiątkę

 

Dnia 11 maja 2014 roku dzieci pierwszokomunijne wraz z rodzicami, gośmi zgromadziły się na placu kościelnym od strony wschodniej. Stojąc w szpaleru; chłopcy po lewej stronie a dziewczynki po prawej stronie, rodzice przy nich, oczekiwały na rozpoczęcie uroczystości I komunii św. Słońce rozświetlało oblicza radosnych dzieci.

Równo o godzinie 10:00 ks. proboszcz wraz z asytą przybył na plac koscielny do dzieci. Po powitaniu i zapowiedzeniu celu zgromadzenia, poświecił medaliki, pokropił wodą święconą dzieci. następnie chłopiec i dziewczynka poprosili rodziców o blogosławieństwo. Po słowach modlitwy ojcowie udzieli błogosławienstwa swoim dzieciom, później mamy. Przy słowach piesni: "Oto jest dzień..." wyruszyła procesj do kościoła. Po zajęciu miejsc wyznaczonych dla dzieci i rodziców rozpoczęła się liturgia Eucharystii. 

Chórek złożóny z dziewczynek zaśpiewał pieśń wprowadzjacą w treści dzisiejszej uroczystoąści, rodzice i dzieci poprosiły o modlitwę prezbiterów i zgromadzenie. Liturgie Słowa prowdzili rodzice wraz z dziećmi: Czytania mszalne recytowali rodzice, psalm i  Alleluja śpiewała dziewczynka, modlitwę wiernych wygłosiły dzieci.

W procesji z darami przymiosły dzieci, zapalona świecę, kwiaty, chleb, puszki z komunikantami, wode i wino oraz kiście winogron. W homili ks. proboszcz rozwinął temat błogosławieństwa w nawiązaniu do błogosłwieństwa udzielonego dzieciom przez ojców i mamy na wstępie dzisiejszej uroczystości. Zachęcał do trwania w tym błogosławieństwie. Zachęcił do tego, aby rodziny były miejscem komunii, silne Bogiem. Dzieci przystępujące do I komunii świętej są przypmnieniem i wezwaniem do komunii z Bogiem i między sobą w rodzinie. Rodzina ma być wspólnotą komunii. szlachetnych relacji międzyosobowysch.

Ksiądz kaznodzieja nawiązał do kanonizacji papieża Jana Pawła II, który jako jedyny papież napisał list do dzieci. ten list nawiązywał do urzoczystości I komunii święteji wzywał dzieci do częstej spowiedzi świetej, systematycznego udziału w Eucharystii niedzielenej oraz częstej komunii świętej. Kaznodzieja zachęcał również do rodzinnej spowiedzi świętej i rodzinnego świętowania niedzieli. Prosił rodziców o praktykowanie I piątków miesiąca oraz o napisanie współczesnego osobistego, psalmu zaczynającego się od słow: "Błogosławcie Pana...". Wskazał w Niedizelę Dobrego Pasterza na miejce przy ołtarzu dla chłopców idziewczynek. Chłopców zachęcał do wstąpienia do Liturgicznej Służby ółtarza, a dziwczynki do pełnienia funkcji kantora i lektora.

Uroczytej komunii  św. dzieciom udzielił ks. proboszcz. Po komunii św. nastąpiło dziękczynienie oraz radosny śpiew piosenek religijnych w wykonaniu dzieci wraz z pokazywaniem. Po modlitwie pokomunijnej nastapił blok podziękowań. Dzieci wyraziły wdzięczność za dar Jezusa w komunii św. Panu Bogu i na ołtarzu głównym złożyły bukiet kwiatów. W dalszej kolejności podziękowały rodzicom, rodzicom chrzestnym, członkom rodziny, miłym gościom, póżniej celebransom i księżom współpracownikom, katechetom. Również rodzice wyrazlili swoją wdzięczność i podzięowali ks. proboszczowi za przygotowanie i sprawowanie uroczystości, modlitwę w intencji dzieci i rodzin. Dzieci po odśpiewaniu piosenki, wręczyły rodzicom róże.

W zakończeniu uroczystości wszytkim  zaangażowanym w doprowadzenieu dzieci do dzisiejszej uroczystości podziękował ks. proboszcz, odczytał ogłoszenia i udzielił błogośławieństwa. Po nim wraz z księżmi współkoncelebransami rozdał dziecom chlebeki miłości.

 

O godzinie 16:00 rozpoczęło się nabożeństwo majowe, po nim zostały poswięcone pamiatki religijne otrzymane przez dzieci z okazji I komunii św. i obrazki pamiątkowe. 

Ostatnim akcentem uroczystosci była sesja fotograficzne; zdjęcia robione z udziałem księży, indywidualne, grupowe, rodzinne, na tle ołtarza, dekoracji kwiatowych i anioła, daru ufunowanego w 1/3 kosztów przez rodziców dzieci I  komunujnych, młodzieży bierzmowanej oraz pozostałych parafian. 

 

Szczególne podziękowanie ks. Piotrowi Karpińskiemu za przygotowanie i urządzienie I komunii św. ks. Krzysztofowi Paszkiewiczowi za kazania dla dzieci w czasie niedzielnych Mszy św., rodzicom za 100% udział w przygotowaniu kościoła i placu do uroczystości.

 

I komunia św. w parafii MB Różańcowej w Kamiennej Górze - 11 maja 2014 roku



 

 

 

„Na chwałę Trójcy Przenajświętszej, wywyższenia wiary katolickiej i wzrostu chrześcijańskiego życia, na mocy władzy naszego Pana Jezusa Chrystusa, Świętych Apostołów Piotra i Pawła, a także Naszej, po uprzednim dojrzałym namyśle, po licznych prośbach o pomoc Bożą i po wysłuchaniu opinii naszych Braci w biskupstwie orzekamy i ogłaszamy świętymi błogosławionych Jana XXIII i Jana Pawła II i wpisujemy ich w poczet świętych i polecamy, aby w całym Kościele byli oni czczeni z oddaniem pośród świętych. W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”.

 

 

W dniach 24 kwietnia do 1 maja 2014 roku miała miejsce pielgrzymka na kanonizację bł. Jana Pawła II i Jana XXIII. Organizatorem pielgrzymki była Parafia M.B. Różańcowej w Kamiennej Górze we współpracy z Biurem Turystycznym Voyager z Legnicy. Wyjechało 46 uczestników pielgrzymki z parafii oraz przyległych miejscowości ziemi kamiennogórskiej z Legnicy i jej okolic.

Dnia 24 kwietnia w kaplicy NS Pana Jezusa w Kamiennej Górze została odprawiona Msza św. w intencji pielgrzymów. Przypomniane zostały zasady bezpiecznego pobytu, rozdane numery miejsc w autokarze do siedzenia. Wyjazd do Rzymu rejestrowała TVKG. W czasie przejazdu na nocleg do Gatteo a Mare pielgrzymi mogli zobaczyć urokliwe place, ulice i zabytki Werony. Szczególnym zabytkiem jest starożytna arena oraz Casa Gulieti i Romea i rynek. Po kolacji została odprawiona Msza św. w intencji pielgrzymów.

 

Po sytym porannym posiłku pielgrzymi udali się do Asyżu miasta św. Franciszka. Zapoznali się z żywotem i dziełami św. Franciszka. Zwiedzili Bazylikę Anielską w Asyżu, a w niej Porciunkuli i miejsce śmierci św. Franciszka. Następnie udali się do górnego Asyżu. Tam uczestniczyli we Mszy św. oraz  nawiedzili grób św. Franciszka i jego przyjaciół, bazylikę dolną i górną z freskami Giotta. Pielgrzymi podziwiali zabudowę średniowiecznego miasteczka, a na rynku przy fontannie mogli zrobić zakupy pamiątek, przekąsek i kosztować włoskich lodów. W dalszej części przemarszu ujrzeli kościół św. Rufina i św. Klary, by za miejską bramą udać się na miejsce przyjazdu autokaru.

Drugiego dnia przez Apeniny nad morze Tyreńskie do Civittaveccia do hotelu. Był to punkt dojazdu do Rzymu. Civitaveccia jest miejscem transportu towarów i ludzi. Znajduje się tam port, statki transportowe i wypoczynkowe liniowce.

 

Wczesnym rankiem 27 kwietnia 2014 r. w niedzielę wyjechali pielgrzymi na kanonizację. Z parkingu na via Aurelia w Rzymie udali się pieszo w okolice placu św. Piotra na Watykanie. Rzesza pielgrzymów kierowała się na Watykan, by oczekiwać na Mszę św. Kanonizacyjną w pobliżu telebimów. Nasza grupa pielgrzymów zajmowała miejsce miedzy dwoma mostami Ponte Angeli i Ponte Vitorio Emmanuela II i na końcu ulic via Consilatione i via s. Piusa X. Tam tez był punkt medyczny. Mszę św. kanonizacyjna sprawował papież Franciszek oraz papież senior Benedykt XVI wraz z kardynałami, biskupami i kapłanami.

 

Pielgrzymi zaopatrzeni w broszurę przebiegu liturgii uroczystości oraz radiowe tłumaczenie obrzędów związanych z kanonizacją głębiej przeżywali to wydarzenie.

W  Cappela Papale II Domenica di Pasqua o della Divina Misericordia Rito della csnonizzazione e celebrazione Euchatistica presieduti dal Santo Padre Francesco., Piazza s. Pietro, 27 aprile 2014 zostały przedstawione biografie papieży Jana XXIII i Jana Pawła II, w Części II teksty pieśni i przebieg przygotowania do liturgii kanonizacyjnej, w ostatniej części ryt kanonizacji i celebracji Eucharystii.
Formułę kanonizacyjną poprzedziło odśpiewanie litanii do wszystkich świętych, prośba kardynała Angelo Amato o wyniesienie na ołtarze tych błogosławionych, następnie odśpiewanie hymnu do Ducha Św. „Veni creator Spiritus…”.  Po trzeciej prośbie kardynała Angelo Amato, ojciec święty papież Franciszek wygłosił formułę kanonizacyjną:

„Na chwałę Trójcy Przenajświętszej, wywyższenia wiary katolickiej i wzrostu chrześcijańskiego życia, na mocy władzy naszego Pana Jezusa Chrystusa, Świętych Apostołów Piotra i Pawła, a także Naszej, po uprzednim dojrzałym namyśle, po licznych prośbach o pomoc Bożą i po wysłuchaniu opinii naszych Braci w biskupstwie orzekamy i ogłaszamy świętymi błogosławionych Jana XXIII i Jana Pawła II i wpisujemy ich w poczet świętych i polecamy, aby w całym Kościele byli oni czczeni z oddaniem pośród świętych. W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”.

Po niej rozpoczęły się owacje wyrażające radość i śpiewanie psalmu 32: „Iubilate Deo, cantate Dominum…”  Następnie kardynał Angelo Amato podziękował Ojcu św. za dar kanonizacji i całe zgromadzenie odśpiewało hymn „Gloria in excelsis Deo..”. Drugie czytanie z 1P 1,3-9 było w języku polskim. Odśpiewany tekst Ewangelii  pochodził z Ewangelii. Św. Jana 20.19-31. Homilia wygłoszona przez papieża Franciszka zachęcała do naśladowania świętych.
- W posłudze Ludowi Bożemu Jan Paweł II był papieżem rodziny - powiedział papież Franciszek w homilii w czasie mszy kanonizacyjnej w Watykanie. Mówiąc o papieżu Polaku, ogłoszonym w niedzielę świętym, Franciszek podkreślił: "Kiedyś sam tak powiedział, że chciałby zostać zapamiętany jako papież rodziny". Kanonizowanego także w niedzielę Jana XXIII nazwał "papieżem posłuszeństwa Duchowi Świętemu". Zakończył wezwaniem:
„Niech ci obaj nowi święci pasterze Ludu Bożego wstawiają się za Kościołem, aby w ciągu tych dwóch lat procesu synodalnego był on posłuszny Duchowi Świętemu w posłudze duszpasterskiej dla rodziny. Niech nas obaj nauczą, byśmy nie gorszyli się ranami Chrystusa, abyśmy wnikali w tajemnicę Bożego Miłosierdzia, które zawsze żywi nadzieję, zawsze przebacza, bo zawsze miłuje."
Komunię świętą rozdawało 7 tysięcy księży. Obecnych na kanonizacji od 800 tysięcy do 1 miliona.
Po kanonizacji papież Franciszek zrobił wszystkim uczestnikom niespodziankę. Przejechał po placu św. Piotra i via Consilazione papa mobile. Nasza grupa miała okazję zobaczyć papieża Franciszka z bliska, jak przesiadał z papa mobile do samochodu w drodze do domu św. Marty. To była dodatkowa nagroda za nasz pielgrzymi trud.. Przy Ponte Agneli nasz grupa spotkała kleryków i przełożonych z Wyższego Seminarium Duchownego z Legnicy. Następnie pod opieką przewodnika zwiedzała zatłoczone przez pielgrzymów miejsca, ulice i place: plac Navona, Wenecki, Forum Trajana, Romanum, Panteon, Lateran, skąd udała się na nocleg.

 

Następnego dnia pielgrzymi pojechali pociągiem z Civitaveccia do s. Pierta a Roma. Pieszo doszli na plac św. Piotra i o godz. 10:00 wzięli udział we Mszy dziękczynnej za kanonizację
We Mszy św. dziękczynnej uczestniczyło ok 77 tysięcy pielgrzymów..
Na wstępie kardynał Stanisław Dziwisz, podziękował Bogu, papieżom Franciszkowi, Benedyktowi XVI za dar kanonizacji, dykasteriom Kurii Rzymskiej, Władzom Italii i Miasta Rzymu, Polsce, Wadowicom, Krakowowi, Włochom, że przyjęli Jana Pawła II jak swojego i pielgrzymom z Polski. Homilię wygłosił kardynał Angelo Comastri.
Po Mszy św. pani przewodnik zaprowadziła grupę do fontanny di Trevi, plac Hiszpański, schody, kościoła św. Katarzyny Sieneńskiej, na Kapitol, Coloseum i autokarem powrócili na nocleg.

Następnego dnia, tj. 29 kwietnia 2014 o godz. 7,15 miała miejsce Msza św. w Bazylice św. Piotra przy ołtarzu św. Józefa dla naszej grupy. Koncelebrowało ją pięciu księży polskich między innymi: Ks. Piotr Smoliński, Ks. Ryszard Dąbrowski,  Do godz. 10:00 była okazja do modlitw przy grobie Jana Pawła II. Następnie przez godzinę pani przewodnik zapoznawała pielgrzymów z historią, elementami architektury bazyliki, ołtarzami. Przy Konfesji św. Piotra przy Jego grobie grupa odmówiła modlitwę w intencji rodzin, rodziny parafialnej, mieszkańców ziemi kamiennogórskiej. Przy grobie św. Jana Pawła II modliła się o kontynuowanie jego nauczania i naśladowania go w tym, co prowadzi do pokoju, jedności i pomocy potrzebującym. Ok. 12:00 pielgrzymi wyruszyli w kierunku Morza Adriatyckiego przez góry Apenińskie do hotelu w Gatteo a Mare. Tutaj mieli możliwość odpoczynku, spacerów nad morzem, kuracji jodowej.

 

Ostatnim etapem pielgrzymki była Bazylika św. Antoniego w Padwie. Podróż przebiegała po oberwaniu chmury nad Doliną Padewską. Pielgrzymi widzieli skutki nawałnicy: zalane tereny uprawne, podwyższony poziom rzek, tworzący się tajfun. W Bazylice św. Antoniego została odprawiona Msza św. w intencji Jubilatów a następnie przewodnik oprowadził grupę szlakiem od grobu św. Antoniego prze kaplicę polska, relikwii, adoracji N, Sakramentu. Pielgrzymi nabywali pamiątki, które zostały poświęcone. Dnia 1 maja 2014 roku o godz. 10:00 zakończyła się pielgrzymka z okazji kanonizacji bł. Jana Pawła II. Warto było tam być i to przeżywać na miejscu. Dziękujemy wszystkim uczestnikom za wspaniały klimat i atmosferę, którą współtworzyli na pielgrzymce. Niechaj jej błogosławione owoce wspomagać będą dalsze losy i życie pielgrzymów.

 

Fotoreportaż z pielgrzymki na kanonizację bł. Jana Pawła II i Jana XXIII w dniach 24.04 - 01.05.2014 roku

 

Pokłosie

 

„Nadzieja”

 

czyli można jak rozbita skała trwać i krwawić strumieniami

 

Piotrze -Skało- na skaliste wybrzeża Andaluzji przyleciały już ptaki na wiosenne gody

i nawet nie wiedzą ze okruchy skał też miały swoje gody

kochały i budziły się z wiosną

były piękne i dobre

rodziły wodę życia

ponad zakonem tworzyły światło

układały paschalne radości w bukiety historii

 

Piotrze -Skało -Ty krwawiłeś

a świat? a Bóg? ....

Spójrz ofiarował Ci już wiosnę Zmartwychwstania....

 

Janowi Pawłowi II

13.05.1981

autor: Piotr Chrzczonowicz

„List do Świętego Jana Pawła II”

 

Promieniowanie Jego po śmierci większe jest

jak miłość nie umarło-

wiedza-spadek pokoleń

zmartwychwstanie Prawdy sumień....

       

jak wiara miłość nadzieja

jest On wśród nas miarą serca

      

nad niebem dzwonią dzwony wieczności

tam gdzie nie ma śmierci płynie barka życia ….po morzu świętości

 

 

 

 

 

kanonizacja Jana Pawła II  

Watykan 27.04.2014

autor: Piotr Chrzczonowicz

 



 

Oto cała treść homilii wygłoszonej przez papieża Franciszka podczas mszy kanonizacyjnej Jana XXIII i Jana Pawła II:

"W centrum dzisiejszej niedzieli wieńczącej Oktawę Wielkanocy, a którą Jan Paweł II zechciał poświęcić Miłosierdziu Bożemu, znajdują się chwalebne rany Jezusa zmartwychwstałego.

Pokazał je już po raz pierwszy, gdy ukazał się apostołom, wieczorem tego samego dnia po szabacie, w dniu Zmartwychwstania. Ale tamtego wieczoru nie było Tomasza i gdy inni powiedzieli mu, że widzieli Pana, odpowiedział, że jeśli nie zobaczy i nie dotknie tych ran, nie uwierzy. Osiem dni później Jezus ukazał się ponownie w Wieczerniku, pośród uczniów i był tam również Tomasz. Zwrócił się wówczas do niego i poprosił, by dotknął Jego ran. Wówczas ten szczery człowiek, przyzwyczajony do osobistego sprawdzania, ukląkł przed Jezusem i powiedział: „Pan mój i Bóg mój" (J 20, 28).

Rany Jezusa są zgorszeniem dla wiary, ale są również sprawdzianem wiary. Dlatego w ciele Chrystusa Zmartwychwstałego rany nie zanikają, lecz pozostają, gdyż rany te są trwałym znakiem miłości Boga do nas i są niezbędne, by wierzyć w Boga. Nie po to, by wierzyć, że Bóg istnieje, ale aby wierzyć, że Bóg jest miłością, miłosierdziem i wiernością. Święty Piotr, cytując Izajasza, pisze do chrześcijan: „Krwią Jego ran zostaliście uzdrowieni" (1 P 2, 24; por. Iz 53, 5).

Jan XXIII i Jan Paweł II mieli odwagę oglądania ran Jezusa, dotykania Jego zranionych rąk i Jego przebitego boku. Nie wstydzili się ciała Chrystusa, nie gorszyli się Nim, Jego krzyżem. Nie wstydzili się ciała swego brata (por. Iz 58, 7), ponieważ w każdej osobie cierpiącej dostrzegali Jezusa. Byli to dwaj ludzie mężni, pełni parezji [męstwa] Ducha Świętego i złożyli Kościołowi i światu świadectwo dobroci Boga i Jego miłosierdzia.

Byli kapłanami, biskupami i papieżami dwudziestego wieku. Poznali jego tragedie, ale nie byli nimi przytłoczeni. Silniejszy był w nich Bóg; silniejsza była w nich wiara w Jezusa Chrystusa, Odkupiciela człowieka i Pana historii; silniejsze było w nich miłosierdzie Boga, które objawia się w tych pięciu ranach; silniejsza była macierzyńska bliskość Maryi.

W tych dwóch ludziach kontemplujących rany Chrystusa i świadkach Jego miłosierdzia była "żywa nadzieja" wraz z "radością niewymowną i pełną chwały" (1 P 1,3.8). Nadzieja i radość, jaką zmartwychwstały Chrystus daje swoim uczniom i których nic i nikt nie może ich pozbawić. Paschalna nadzieja i radość, przeszedłszy przez tygiel odarcia z szat, ogołocenia, bliskości z grzesznikami aż do końca, aż do mdłości z powodu goryczy tego kielicha. Oto są nadzieja i radość, jaką dwaj święci papieże otrzymali w darze od zmartwychwstałego Pana i z kolei przekazali obficie Ludowi Bożemu, otrzymując za to nagrodę wieczną.

Tą nadzieją i tą radością żyła pierwsza wspólnota wierzących w Jerozolimie, o której mówią nam Dzieje Apostolskie (por. 2, 42-47). Jest to wspólnota, w której żyje się tym, co najistotniejsze z Ewangelii, to znaczy miłością, miłosierdziem, w prostocie i braterstwie.

Taki obraz Kościoła miał przed sobą Sobór Watykański. Jan XXIII i Jan Paweł II współpracowali z Duchem Świętym, aby odnowić i dostosować Kościół do jego pierwotnego obrazu, który nadali mu święci w ciągu wieków. Nie zapominajmy, że to właśnie święci prowadzą Kościół naprzód i sprawiają, że się rozwija. Zwołując Sobór, Jan XXIII okazał taktowne posłuszeństwo Duchowi Świętemu, dał się Jemu prowadzić i był dla Kościoła pasterzem, przewodnikiem, który sam był prowadzony. To była jego wielka posługa dla Kościoła. Był papieżem posłuszeństwa Duchowi Świętemu.

W tej posłudze Ludowi Bożemu Jan Paweł II był papieżem rodziny. Kiedyś sam tak powiedział, że chciałby zostać zapamiętany jako papież rodziny. Chętnie to podkreślam w czasie, gdy przeżywamy proces synodalny o rodzinie i z rodzinami, proces, któremu na pewno On z nieba towarzyszy i go wspiera.

Niech ci obaj nowi święci pasterze Ludu Bożego wstawiają się za Kościołem, aby w ciągu tych dwóch lat procesu synodalnego był on posłuszny Duchowi Świętemu w posłudze duszpasterskiej dla rodziny. Niech nas obaj nauczą, byśmy nie gorszyli się ranami Chrystusa, abyśmy wnikali w tajemnicę Bożego Miłosierdzia, które zawsze żywi nadzieję, zawsze przebacza, bo zawsze miłuje."

 



 

 

Tekst homilii kard. Comastriw dniu 28 kwietnia 2014 roku w czasie Mszy św. dzięczynnej w Rzymie:

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

8 kwietnia 2005 roku - zaledwie osiem lat temu - wielu z nas było tutaj na tym placu, aby oddać ostatni hołd Janowi Pawłowi II. Nasze oczy, mokre od łez, patrzyły zdumione - pamiętacie to? - obserwowały Ewangeliarz leżący na prostej dębowej trumnie, umieszczonej w centrum placu przed bazyliką. Nagle wiatr, ku zdziwieniu wszystkich zaczął przewracać karty księgi.

Wszyscy w tym czasie zastanawialiśmy się: "Kim był Jan Paweł II? Dlaczego tak bardzo Go kochaliśmy?".

Niewidzialna ręka przewracająca karty Ewangeliarza zdawała się mówić: "Odpowiedź jest w Ewangelii! Życie Jana Pawła II było nieustannym posłuszeństwem Ewangelii Jezusa: za to - powiedział nam wiatr - za to go kochaliście! Rozpoznaliście w jego życiu odwieczną Ewangelię: Ewangelię, która dała światło i nadzieję wielu pokoleniom chrześcijan!".

Wiemy dziś, że to przeczucie było inspiracją, ponieważ Kościół, poprzez papieża wczoraj uznał świętość Jana Pawła II, a my dzisiaj radujmy się i wspólnie dziękujemy Bogu, niestrudzonemu twórcy świętych.

Pamiętając jednak o słowach Jana Pawła II: "Święci nie żądają od nas oklasków, ale byśmy ich naśladowali" musimy postawić sobie pytanie: "Czego nas uczy świętość tego niezwykłego ucznia Jezusa w XX wieku?".

Natychmiast przychodzi na myśl pierwsza odpowiedź: Jan Paweł II miał odwagę otwarcie wyrażać wiarę w Jezusa w epoce "«milczącej apostazji» człowieka sytego, który żyje tak, jakby Bóg nie istniał" (Ecclesia in Europa, 9). Wieczorem 16 października 1978 roku, kiedy dopiero co został wybrany na papieża ukazując się z loggi tej bazyliki, Jan Paweł zawołał: "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus". Było to wołanie jego wiary, to był cel jego życia, były to pierwsze słowa jego pontyfikatu.

3 kwietnia 2006 roku na tym samym placu, mówiąc o swoim poprzedniku Benedykt XVI powiedział: "Nieodżałowany Papież, którego Bóg obdarzył wielorakimi darami ludzkimi i duchowymi, przechodził próbę ogniową trudów apostolskich i choroby, coraz bardziej jawił się jako «skała» w wierze. Kto miał sposobność obcować z nim blisko, mógł niemal namacalnie stwierdzić, jak szczera i niezłomna była jego wiara, która jeśli wywierała wrażenie na kręgu współpracowników, niewątpliwie miała — w czasie jego długiego pontyfikatu — wielki dobroczynny wpływ na cały Kościół, zwłaszcza w ostatnich miesiącach i dniach jego życia. Była to wiara świadoma, mocna i autentyczna, wolna od lęków i kompromisów". Tak zaświadczył Benedykt XVI.

Słusznie zatem, podczas choroby Jana Pawła II pewien francuski dziennikarz inteligentnie zauważał: "Podczas gdy papież stawał się słabszy cieleśnie, jego świadectwo stawało się bardziej skuteczne: Jego wiara jaśniała jak pochodnia w nocy".

Dziś jesteśmy tu, by jemu powiedzieć: dziękuję! A przede wszystkim jesteśmy tutaj, by zebrać to, co nam pozostawił oraz przykład jego mężnej wiary. Jakie dziedzictwo i jaki przykład?

Jan Paweł II miał odwagę bronienia rodziny, która jest Bożym planem wyraźnie wypisanym w księdze życia: bronił rodziny, kiedy coraz bardziej upowszechniał się zamęt i publiczna agresja w stosunku do rodziny, w szalonej próbie napisania jakiejś "Anty- księgi Rodzaju", wymierzonej przeciw Stwórcy. W adhortacji apostolskiej "Familiaris consortio" Jan Paweł wyraźnie powiedział: "W obecnym momencie historycznym, gdy rodzina jest przedmiotem ataków ze strony licznych sił, które chciałyby ją zniszczyć lub przynajmniej zniekształcić, Kościół jest świadom tego, że dobro społeczeństwa, i jego własne, związane jest z dobrem rodziny, czuje silniej i w sposób bardziej wiążący swoje posłannictwo głoszenia wszystkim zamysłu Bożego dotyczącego małżeństwa i rodziny" (Familiaris consortio, 3).

Mówił o tym 29 maja 1994 r., podczas modlitwy "Anioł Pański" gdy wrócił ze szpitala: "Chciałbym wyrazić dziś przez Maryję moją wdzięczność za dar cierpienia. Zrozumiałem, że ten dar był potrzebny. Zrozumiałem wtedy, że mam wprowadzić Kościół Chrystusowy w trzecie tysiąclecie przez modlitwę i wieloraką działalność, ale przekonałem się później, że to nie wystarcza: trzeba było wprowadzić go przez cierpienie – przez zamach trzynaście lat temu i dzisiaj przez tę nową ofiarę. Dlaczego właśnie teraz, dlaczego w tym roku, w Roku Rodziny? Właśnie dlatego, że rodzina jest zagrożona, rodzina jest atakowana. Także Papież musi być atakowany, musi cierpieć, aby każda rodzina i cały świat ujrzał, że istnieje Ewangelia – rzec można – «wyższa»: Ewangelia cierpienia, którą trzeba głosić, by przygotować przyszłość, trzecie tysiąclecie rodzin, każdej rodziny i wszystkich rodzin".
Święty Janie Pawle II, wyjednaj nam z nieba dar wielkiego światła, by odnaleźć drogę Bożego planu w odniesieniu do rodziny. Jest to jedyna droga dająca rodzinie godność, prawdę miłości oraz przyszłość małżonkom i przyszłość dzieciom.

Jan Paweł II miał też odwagę, by bronić życia ludzkiego - i to każdego życia ludzkiego - w czasach w której upowszechnia się kultura odrzucenia, jak wielokrotnie mówił papież Franciszek: tak we współczesnym głodzie miłości najsłabsi są odrzucani, ponieważ nie znosi ich egoizm, odczuwając ich jako ciężar. Fakt straszliwy, będący oznaką cofania się cywilizacji!

Encyklika "Evangelium vitae", która jest zaangażowanym krzykiem obrony życia kończy się piękną modlitwę do Maryi, w której odnajdujemy całego Jana Pawła II. Mówi On tak :

"O Maryjo,
jutrzenko nowego świata,
Matko żyjących,
Tobie zawierzamy sprawę życia:
spójrz, o Matko, na niezliczone rzesze
dzieci, którym nie pozwala się przyjść na świat,
ubogich, którzy zmagają się z trudnościami życia,
mężczyzn i kobiet — ofiary nieludzkiej przemocy,
starców i chorych zabitych przez obojętność
albo fałszywą litość.
Spraw, aby wszyscy wierzący w Twojego Syna
potrafili otwarcie i z miłością głosić
ludziom naszej epoki
Ewangelię życia" (Evangelium vitae, 105).

Jakżeż prawdziwe są te słowa, jakże aktualne, prorocze: są cennym dziedzictwem. Ale pasja obrony życia ludzkiego stała się prawdziwym krzykiem w Dolinie Świątyń w Agrigento. Papież Jan Paweł II wstrząsany dreszczem godnym Amosa czy Izajasza wołał: "Bóg powiedział raz: nie zabijaj. Nie może człowiek, ktokolwiek, jakakolwiek ludzka organizacja, ... - nie może zmienić i podeptać tego najświętszego prawa Boga! ... Konieczna jest kultura życia! W imię Chrystusa, ukrzyżowanego i zmartwychwstałego, (i oczyma wskazał na krucyfiks, który trzymał w rękach) w imię Chrystusa, który jest Życiem, który jest Drogą, Prawdą i Życiem, zwracam się do odpowiedzialnych: nawróćcie się! Pewnego dnia przyjdzie sąd Boży!".

Jakaż wiara, jaka moc, jaki heroizm krył się za tymi słowami: był to heroizm świętego.

Ale mężna wiara Jana Pawła II oznaczała coś więcej.

Miał odwagę, by bronić pokoju, gdy wiały posępne wiatry wojny. W 1991 i 2003 roku próbował ze wszystkich sił, by zapobiec dwóm wojnom w Zatoce Perskiej: nie został wysłuchany, ale nieustannie wołał o pokój. 16 marca 2003 r., w ostatniej próbie zatrzymania machiny wojennej, zechciał powiedzieć: "Ja wiem, co to jest wojna, ale muszę powiedzieć, że wojna nie rozwiązuje problemów, ale je mnoży". Święte słowa, słowa prawdziwe i aktualne.

Jan Paweł II miał odwagę, by wyjść do ludzi młodych, aby ich wyzwolić z kultury pustki i tego, co efemeryczne, zachęcające ich do przyjęcia Chrystusa, jedynego światła życia i jedynego, który może dać pełnię radości ludzkiemu sercu.

15 sierpnia 2000 roku, witając nieprzebrany tłum młodzieży tutaj, na placu Świętego Piotra, powitał ich w ten sposób: "Czego szukacie? ...Pozwólcie, że jeszcze raz zapytam: czego szukacie? Albo lepiej — kogo szukacie?... Odpowiedź może być tylko jedna: szukacie Jezusa Chrystusa! Jezusa Chrystusa, który jednak wychodzi pierwszy na poszukiwanie was... nie sądźcie nigdy, że w Jego oczach jesteście nieznajomymi, niczym puste liczby tworzące anonimowy tłum. Chrystus ceni każdego z was, każdego osobiście zna i gorąco kocha".

Młodzi z całego świata rozpoznali w Janie Pawle II prawdziwego ojca, autentycznego przewodnika, prawego wychowawcę. Któż może zapomnieć uścisk między papieżem a młodym człowiekiem, który podczas czuwania na Tor Vergata pokonał wszystkie kordony bezpieczeństwa, podbiegł do niego, aby mu po prostu powiedzieć: „Dziękuję! Kocham cię!”. To scena, która weszła do naszych serc i w dzieje ludzkości.
Jan Paweł II w trudnych czasach kryzysu powołań do kapłaństwa miał odwagę żyć wobec świata radością z powodu bycia kapłanem, radością z przynależności do Chrystusa i całkowitego poświęcenia się dla sprawy Jego Królestwa.

Pewien były ksiądz, który doprowadził się to tego, że żył jako bezdomny, pewnego dnia w towarzystwie zaprzyjaźnionego współbrata udał się na papieską audiencję w Sali Klementyńskiej. Papież został poinformowany o tej szczególnej obecności i na zakończenie audiencji poprosił o spotkanie z byłym księdzem. Co się stało? Papież ukląkł i poprosił o możliwość spowiedzi, aby obudzić w sercu kapłana świadomość wielkości kapłaństwa.

Witając go, powiedział mu: „Zobacz, jak wielkie jest kapłaństwo! Nie niszcz go!" Słowa i gesty godne świętego.

W końcu Jan Paweł II miał odwagę zmierzyć się z oziębieniem pobożności maryjnej, cechującym pierwszą fazę posoborową.

Zdecydowanie i z przekonaniem zaproponował na nowo pobożność maryjną: pobożność będącą nieodłączną częścią Ewangelii, to znaczy dzieła zbawienia, tak jak było i jest ono dokonywane przez Boga w Jezusie Chrystusie.

Sam powiedział „13 maja 1981 jedna ręka trzymała pistolet, a inna prowadziła kulę... odczułem ową niezwykłą macierzyńską troskę i opiekę, która okazała się mocniejsza od śmiercionośnej kuli”.

A 24 lutego 2005 r. po tracheotomii, która pozbawiła go głosu, napisał na kartce: „Co mi zrobiliście! Ale „Totus tuus”.

Aż do końca Jan Paweł II dał się prowadzić Maryi po drodze wiary, zawierzenia, całkowitego daru z siebie.

Był świętym!

Święty Janie Pawle II, módl się za Kościół, który tak bardzo umiłowałeś i pchnąłeś śmiało na drodze heroicznej wierności Jezusowi.

Święty Janie Pawle II, módl się za nas, abyśmy zgromadzeni wokół papieża Franciszka tworzyli (zgodnie z życzeniem i modlitwą Jezusa) jedno serce i jedną duszę, aby świat uwierzył.

Amen.



Tridumm Paschalne

 

Wielki Czwartek rozpoczęła wizyta delegacji parafii u ks. Seniora Stanisława Kasiążka z okazji ustanowienia przez Chrystusa sakramentu kapłaństwa i Eucharystii. O godz. 18:00 w naszej świątyni rozpoczęła się celebracja misterium paschalnego. Uroczysta Eucharystia dopełniona została obrzędami obmycia nóg mężczyznom oraz włączeniem do grona Służby Ołtarza trzech ministrantów  i promocja 7. lektorów. W homilii główny celebrans ukazał teologię miejsc Palestyny i związanych z nimi wydarzeń ewangelicznych przybliżających wiernym prawdę o mesjańskim posłannictwie Jezusa Chrystusa, wypełnionym w tajemnicy zmartwychwstania.
- Pustynia Judzka i trzy kuszenia Jezusa – bez Jezusa nie przezwyciężymy pokus i słabości
- Przemienienie Jezusa na górze Tabor – nadanie zbawczego sensu cierpieniu, które prowadzi do chwały
- Rozmowa Jezusa przy Studni Jakubowej w Samrii – ujawnia bóstwo Chrystusa jako wody Żywej
- Cud na niewidomym przy sadzawce Siloe w Jerozolimie – Jezus zaradza naszym słabościom
- Cud wskrzeszenia Łazarza w Betani – uwypuklenie prawdy o bóstwie Jezusa jako Panu Życia – wymaganie wiary w Jego zamartwychwstanie
- Uroczysty wjazd Jezusa z Beftage do Jerozolimy – wskazanie na inny typ królestwa, pokoju, miłości i życia
oraz ustanowienie sakramentu kapłaństwa i Eucharystii w wieczerniku w Jerozolimie.
Po opisaniu położenia wieczernika kaznodzieja przedstawił wiernym znaczenie paschy Jezusa. Jezus nadaje nowe znaczenie rytowi paschy Izraelitów. Wszystko tam staje się nowe: nowe przymierze, nowa ofiara, nowe prawo, nowy lud Boży. To nowe przymierze dokonuje się we Krwi Baranka, składana jest Bogu miła ofiara – Jezus (dopełniona w sposób krwawy na krzyżu). Jezus jest nowym prawodawcą i ogłasza nowe prawo -  miłujcie się wzajemnie jak Ja was umiłowałem. Jezus tworzy nowy lud boży przy stole ofiarnym – rodzi się Kościół.
Następnie wskazał na znaczenie zjednoczenia z Chrystusem Eucharystycznym na wzór połączenia chleba z ludzkim organizmem, który umożliwia życie. To zjednoczeni prowadzić ma do komunii z ludźmi. Wyrazem tego jest niezrozumiały gest obmycia nóg apostołom. Kulminacją niezrozumienia posłania Jezusa jest spór Piotra z Jezusem. „Czyści nie potrzebują się myć cali”. Pokora w życiu kapłańskim jest trudna do zrealizowania. W tym kontekście kaznodzieja nawiązał do odwiedzin ks. Stanisława Książka, któremu pragnie parafia urządzić uroczystość 60. lecia kapłaństwa. Zachęcając wiernych do modlitwy w intencji kapłanów, ks. proboszcz podziękował wiernym za ich miłość do duszpasterzy wyrażaną w modlitwach, zamawianych mszach św. współpracy, życzliwym słowie, niesieniu wszelakiej pomocy. Zwrócił się tez z prośbą do rodziców dzieci I komunijnych, aby pomogli chłopcom zrealizować ich pragnienie bycia blisko z Jezusem przez włączenie do grona ministrantów. W zakończeniu  podziękował Zespołowi Liturgicznemu za służbę Jezusowi w Eucharystii, a wiernym za częstą i liczna komunię świętą. Po geście obmycia nóg i włączeniu chłopców do grona ministrantów oraz promocji lektorów nastąpiło wyznanie wiary, modlitwa wiernych recytowana przez ks. Piotra Karpińskiego. Komunię święta księża i szafarze udzielali  pod dwiema postaciami w czterech miejscach kościoła. Przed ogłoszeniami delegacja parafii, mili goście pani Małgorzata Grześkowiak złożyli księżom serdeczne życzenia i wręczyli bukiety  kwiatów. W czasie ogłoszeń ks. proboszcz podziękował ks. współpracownikom i całemu ludowi kapłańskiemu za współpracę i życzył wytrwania "do końca" w służbie Chrystusowi Najwyższemu Kapłanowi. Podziękował również panu Jackowi Bruździakowi i ks. Krzysztofowi Paszkiewiczowi za przeprowadzenie kursu lektorskiego i przygotowania uroczystości. W ostatniej części liturgii Wieczerzy Pańskiej Chrystus został przeniesiony do kaplicy NS pana Jezusa, gdzie urządzono miejsce adoracji.

 

Wielki Piątek – Liturgia Męski Pańskiej
Liturgii Męki Pańskiej przewodniczył ks. Piotr Karpiński. Po uniżeniu (prostracji) rozpoczęła się liturgia Słowa Bożego. Mękę Pana Jezusa według św. Jana odczytał zespół osób. Rolę Jezusa ks. Piotr Karpiński, narratora kleryk Piotr Kulpa, role pozostałych Eryk Pałus oraz tłumu lektorzy. W homilii ks. Piotr wskazał na paradoksy (przeciwieństwa) w życiu  Jezusa  Należą do nich: skończoność i wieczność, niewinność i wyrok skazujący, miłość Jezusa i nienawiść wobec Niego, miłość i przemoc, prawda i fałsz, boskość – bluźnierstwo, świętość i moc Belzebuba, życie i śmierć, krzyż jako  uniżenie i jako wywyższenie. Paradoksy te rozwiązuje tajemnica krzyża. Przybliżmy się do tronu łaski. Narzędzie śmierci staje się tronem życia.
Kaznodzieja ukazał pewne sprzeczności w postawach osób dramatu wielkopiątkowego najbardziej na przykładzie Piłata, który postąpił wbrew własnemu sumieniu, Kaznodzieja wskazał na niegodziwe postępowanie Piłata, podwójną moralność, podwójne życie. Judasz również mierzył swoje życie własną miara i targnął się na własne życie. Wezwał wiernych do porzucenia postawy Piłata na rzecz przybliżenia się do tronu łaski. W uroczystej asyście wniesiony został krzyż do adoracji. To drzewo krzyża, na którym zawisło zbawienie świata było przez godzinę adorowane. Wierni kierowani przez lektorów podchodzili w procesji do adoracji. W tym czasie były śpiewane pieśni wielkopostne o krzyżu. Komunie świętą rozdawali również księża goście: Krzysztof Wojtowicz oraz Mariusz Orczykowski. Po ogłoszeniach nastąpiło przeniesienie Jezusa w najświętszym Sakramencie do Bożego Grobu, który zaprojektował i wykonał ks. Piotr Karpiński we współpracy z Zakładem Usług Pogrzebowych w Kamiennej Górze „Anturium” oraz młodzieżą i kilkoma mężczyznami. Do ołtarza przylega skała , w której znajduje grób Jezusa. W grobie, obrysie pomnika granitowego leży figura Jezusa z przebitym bokiem i śladami męki. Z boku płyta nagrobna, przy  głowie Jezusa czarny krzyż . Koło niego na podwyższeniu Monstrancja pokryta welonem. We wnękach skały niezapominajki. Dużo niezapominajek. Nie zapomnę o Panu Zmartwychwstałym. Na ambonie plansza z napisem nawiązującym do kanonizacji bł. Jana Pawła II „Nie lękajcie się”.

 

Wigilia Paschalna

Liturgii wigilii paschalnej przewodniczył ks. Krzysztof Paszkiewicz. Liturgia światła rozpoczęła się o godz. 20:00 obrzędami na placu kościelnym przy zapalonym ognisku. Po poświęceniu ognia nastąpił ryt poświęcenia paschału przez odmówienie odpowiednich modlitw przy kreśleniu na nim znaku krzyża i wbijaniu gruszek w miejsce 5. ran Jezusa. Jezus jest Alfą i  Omegą, Początkiem i Końcem, Jemu Chwała na wieki. Procesję z paschałem zakończył trzeci śpiew na stopniu ołtarza „Światło Chrystusa” i rozdaniem ognia dla dzieci I komunijnych. Przy zapalonych światłach  w kościele i świecach celebrans odśpiewał Exultet;
„Weselcie się już, zastępy Aniołów, w niebie:
weselcie się,słudzy Boga.
Niechaj zabrzmią dzwony głoszące zbawienie,
gdy Król tak wielki odnosi zwycięstwo!
Raduj się, ziemio, opromieniona tak niezmiernym blaskiem,
a oświecona jasnością Króla wieków,
poczuj, że wolna jesteś od mroku, co świat okrywa!
Zdobny blaskiem takiej światłości,
raduj się, Kościele święty, Matko nasza!
Ta zaś świątynia niechaj zabrzmi potężnym śpiewem całego ludu.
A zatem proszę was, bracia najmilsi,
którzy stoicie tutaj, podziwiając jasność tego świętego płomienia,
byście razem ze mną wzywali miłosierdzia wszechmogącego Boga.
Niech Ten, który bez moich zasług raczył mnie uczynić swoim sługą,
zechce mnie napełnić światłem swojej jasności
i pozwoli godnie wyśpiewać pochwałę tej świecy. (…)
O, zaiste konieczny był grzech Adama,
który został zgładzony śmiercią Chrystusa!
O, szczęśliwa wina, skoro ją zgładził tak wielki Odkupiciel!
O, zaiste błogosławiona noc, jedyna,
która była godna poznać czas i godzinę zmartwychwstania Chrystusa.
(….) W tę noc pełną łaski przyjmij, Ojcze Święty,
wieczorną ofiarę uwielbienia, którą Ci składa Kościół święty,
uroczyście ofiarując przez ręce swoich sług tę świecę,
owoc pracy pszczelego roju.
(…)  Niech ta świeca płonie, gdy wzejdzie słońce nie znające zachodu:
Jezus Chrystus, Twój Syn Zmartwychwstały, który oświeca ludzkość swoim światłem i z Tobą żyje i króluje na wieki wieków. Amen.

W dalszej części liturgii Słowa, nowo promowani lektorzy odczytali teksty 7. czytań mszalnych ze Starego Przymierza. Ciąg czytań Mszalnych rozdzielił odśpiewany uroczyście hymn „Chwała na wysokości Bogu przy bicu dzwonów i dzwonków kościelnych. W dalsze części został odczytany fragment Listu do Rzymian św. Pawła po nim proklamowane uroczyste „Alleluja” oraz fragment Ewangelii o Zmartwychwstaniu Pana Jezusa. W homilii ks. Krzysztof przypomniał związek tajemnicy Zmartwychwstania Chrystusa z nowym narodzeniem. Analogia między życiem prenatalnym dziecka i narodzeniem miała przybliżyć prawdę o naszym ponownym narodzeniu, ale już po drugiej stronie życia, w którym czeka na nas Chrystus ze swoim Królestwem. Następnie opisał wewnętrzną potrzebę spotkania Magdaleny z Chrystusem po jego śmierci, „Bo bardzo  umiłowała”. Ale zastała grób pusty i oznajmiła to apostołom. Wyścig do grobu Piotra i Jana zakończył się stwierdzeniem: "Dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, które mówi, że On ma powstać z martwych". W dalszej części odpowiadał na pytanie, dlaczego ludzie nie chcą przyjmować pokarmu jakim jest Słowo Boże (Pan Zmartwychwstały) odwołując się do doświadczenia braku apetytu. Wskazał na trzy możliwości: choroba ( grzechy, nieuporządkowane życie, różne holizmy), grymaszenie (wybieranie prawd utwierdzających własne postępowanie), dojadanie (przyjęcie różnych ideologii).
Oczyszczenie serca,  nawrócenie staje się sposobem na przylgnięcie do pana Zmartwychwstałęgo.
Po homilii nastąpił obrzęd Liturgii chrzcielnej. Po komentarzu została odśpiewana litania do wszystkich świętych. Ks. Piotr Karpiński zaśpiewał tekst poświęcenia wody chrzcielnej. Do wody włożył paschał. W dalszej części wierni odnowili przyrzeczenia chrztu św. : wyrzeczenia się zła i wyznania wiary. W czasie śpiewu:  „Com przyrzekł Bogu przy chrzcie raz…” wierni zostali pokropieni wodą święconą. Po modlitwie wiernych rozpoczęła się liturgia eucharystyczna. Po komunii św. ks. proboszcz złożył życzenia kamiennogórzanom i miłym gościom oraz ks. wspólpracownikom, służbie kościelnej. Następnie miała miejsce procesja rezurekcyjna. Jest ona  uroczystym  ogłoszeniem Zmartwychwstania Chrystusa i wezwaniem całego stworzenia do udziału w triumfie Zmartwychwstałego. Trzykrotne obejście procesyjne kościoła z Najświętszym Sakramentem oraz odśpiewanie hymnu : „Ciebie Boga wysławiamy…” i uroczyste błogosławieństwo zakończyło liturgię Wigilii Paschalnej. Trwała prawie trzy godziny.

 



 

Wizyta delegacji parafii u Ks. Stanisława Książka - Wielki Czwartek – 17 kwietnia 2014 roku
 
O godz. 10:00 wyruszyła spod plebani delegacja wiernych z ks. Proboszczem Ryszardem Dąbrowskim do miejsca zamieszkania Ks. Rezydenta Prałata Stanisława Książka. W delegacji udział wzięli przedstawiciele Nadzwyczajnych Szafarzy Eucharystii – Jan Krókow i Adam Wojtkowiak. przedstawiciele Róż Żywego Różańca -: Maria Zagrodna i  Prezes Apostolstwa Modlitwy – Brygida Gucwa. Na miejscu ks. Proboszcz podziękował w Dniu Kapłańskim ks. Seniorowi za 40. letnią pracę włożoną w prężnie działającej parafii.  Ks. proboszcz, nawiązując do odwiedzin ks. Seniora przez JE Ks. Bpa Marka Mendyka w dniu 9 kwietnia 2014 roku, podziękował Ekscelencji za dwukrotne odwiedziny, stałą troskę Legnickiej Kurii Biskupiej przez wizyty Ks. Krzysztofa Wiśniewskiego – Ojca Duchownego Wyższego Seminarium w Legnicy. W dalszej części mowy przedstawił stan przygotowań do obchodów 60. rocznicy kapłaństwa w dniu 13 czerwca o godz. 18:00. Na spotkaniu z panem Burmistrzem Krzysztofem Świątkiem zostały zarysowane główne kierunki obchodów uroczystości, czyli część religijna i festyn parafialny z okazji 60. rocznicy święceń. Ks. Biskup zasugerował użycia mobilnych mediów do komunikacji  kościoła z domem ks. Stanisława podczas uroczystości.

Ks. proboszcz w imieniu parafian życzył dużo zdrowia i obfitości łask Bożych oraz opieki Matki Bożej na dalsze lata kapłańskiego życia a także w niedługim czasie obchodów 60. lecia kapłaństwa. Ks. Proboszcz podziękował również opiekunkom, sprawującym z wielkim oddaniem swoją posługę oraz szafarzom przynoszącym Komunię św. każdego dnia. Panie wręczyły storczyki - ulubione przez Ks. Prałata kwiaty oraz słodycze. Pełni wzruszeń uczestnicy stanęli do zbiorowego, pamiątkowego zdjęcia. Tym razem uroczyste spotkanie rejestrował operator Grupy Medialnej TV Kamienna Góra.

To już kolejny raz, kiedy parafia okazywała szacunek, pamięć i wdzięczność ks. Prałatowi. Nazajutrz po objęciu kanonicznym parafii ks. proboszcz odwiedził ks. Parałata i poprosił o błogosławieństwo, które w języku kościoła otrzymał.
W uroczystość Bożego Narodzenia Ks. Proboszcz wraz z klerykiem Piotrem Kulpą odwiedził ks. Stanisława. Z Jego udziałem odprawił Eucharystię i złożył świąteczne życzenia.
W pierwsze piątki miesiąca ks. Senior wspólnie z księdzem z parafii odprawia  Mszę św. w intencji parafian.
W czasie choroby w lutym 2014 r. ks. proboszcz odwiedził w szpitalu kamiennogórskim chorego ks. prałata.
Wraz z JE ks. Biskupem Markiem Mendykiem odwiedził dwukrotnie ks. Stanisława w dniu uroczystości udzielania młodzieży sakramentu bierzmowania.
Szafarze codziennie przynoszą ks. Stanisławowi Komunię św.

 



 

Rekolekcje w drodze - Niedziela Palmowa

 

Medytacja Męki Chrystusa w drodze miała miejsce w Niedzielę Palmową w parafii MB Różańcowej w Kamiennej Górze dnia 13 kwietnia 2014 roku. O godz. 16:00 rozpoczęła się Procesja Pasyjna – Droga Krzyżowa ulicami położonymi ma terenie naszej parafii. Po utworzeniu procesji nastąpiło wyście z kościoła na Plac Kościelny. Procesję tworzyli: chłopiec grający rolę Jezusa Piotr Piasecki – uczeń klasy II Gimnazjum nr 2 w asyście księży Ryszarda Dąbrowskiego i Piotra Karpińskiego na przedzie, następnie krzyż niesiony przez uczniów ZS w Kamiennej Górze przy ulicy Lubawskiej, dzieci I Komunijne, Bractwo św. Józefa, Żywy Różaniec, Caritas Parafialny, ministranci, pozostali wierni, po obydwu stronach krzyża szafarze, organista pan Tadeusz Górczyk i asystent organisty Mateusz.
Stacja I miała miejsce na placu Kościelnym na wysokości hali gimnastycznej SP 1 w Kamiennej Górze. Rozważania recytowali uczniowie klasy II Gimnazjum nr 1: Daniel i Damian. Następnie przedstawiciele Bractwa św. Józefa nieśli krzyż do II stacji. Rozważania recytowała pani Wieczorek, trasę od ulicy Wojska Polskiego zabezpieczała policja Przed bramą ZSO pani Janina Janicka odczytała rozważanie tajemnicy III Stacji Drogi Krzyżowej. Dalej niosły krzyż członkowie Parafialnego Zespołu Caritas. Bronisława Kołodziej należąca do Rózy MB Fatimskiej odczytała treść rozważań VI stacji. Przy stacji VII Drogi krzyżowej obok mieszkania ks. Stanisława Książka rozważanie wygłosiła pani  Białek należąca do Parafialnego Zespołu Caritas. Do następnych stacji krzyż niosły dzieci I komunijne, po nich szafarze, katecheci i nauczyciele, ministranci. Przy następnych stacjach rozważania prowadziły: Paulina dziedzic, Maria Zagrodna, Robert Majerski - ministrant. Przy Stacji XIII rozważania prezentowała pani Leokadia Rozmysł. Na szczyt góry kościelnej krzyż niosła Grupa Młodzieżowego Zespołu Caritas. Tam też ukazany został Jezus wiszący na krzyżu w otoczeniu dzieci. Po modlitwie ks. proboszcz Ryszard Dąbrowski zaprosił wszystkich do kościoła na rozważanie stacji XV – Zmartwychwstania Pana Jezusa i modlitwy za zmarłych. Schodząc z góry kościelnej procesja mijała eksponaty z II wojny światowej. Krzyż nieśli członkowie Arcybractwa św. Józefa ulicą Parkową od strony ulicy Lubawskiej do kościoła. Krzyż został oparty o ołtarz soborowy i nastąpiła modlitwa za zmarłych: Dziesiątek Różańca, Pod Twoją obronę…,  Anioł Pański i Wieczny odpoczynek…. W zakończeniu ks. proboszcz podziękował Panu Bogu za dar pięknej słonecznej pogody, Papieżowi Janowi Pawłowi II za opiekę nad wiernymi, ks. Piotrowi Karpińskiemu za organizację i przebieg Procesji Pasyjnej, logistykę , rozmieszczenia poszczególnych stacji po 7 na dole i na wzgórzu kościelnym. Ks. Ryszard podziękował również wszystkim grupom parafialnym niosącym krzyż, prezentującym rozważania, prowadzącym śpiew i zabezpieczającym trasę, czyli Policji Powiatowej w Kamiennej Górze, zapewniającym nagłośnienie. Była to I procesja pasyjna dla upamiętnienia kanonizacji Jana Pawła II – żywy pomnik ku czci Jana Pawła II oraz dla wynagrodzenia Bogu za grzechy, niewierności, złe zachowania w celu oczyszczenia naszej parafii na Święta Paschalne. W procesji uczestniczyły setki wiernych, którym dziękujemy za czynny udział. Nastrój pełen powagi budowała treść pieśni pasyjnych poświęconych męce i cierpieniu Jezusa i jego Matki.

 

Fotoreportaż Józefa Hebdy - I Procesja Pasyjna - Niedziela Palmowa - 13 kwietnia 2014 roku



 

VI Marsz dla Życia i Rodziny przeszedł ulicami Legnicy


Z udziałem 4. tysięcy uczestników, w Niedzielę Palmową, przeszedł ulicami miasta Legnicy VI Marsz dla życia i rodziny. W Marszu, wraz z młodymi ludźmi i rodzinami, wzięli udział biskup legnicki Stefan Cichy i biskup pomocniczy Marek Mendyk.

Marsz przeszedł z Katedry do kościoła MB Królowej Polski na legnickim Osiedlu Kopernik. Tu, uczestnicy wzięli udział we Mszy św., odprawianej w gronie 40 ponad kapłanów, podczas której homilię wygłosił biskup Marek Mendyk.

„W dzisiejszą niedzielę, wpatrujemy się w krzyż – mówił kaznodzieja - i towarzyszą nam słowa, wyznaczone do rozważania w pierwszym roku przygotowań do Światowych Dni Młodzieży w Krakowie: Błogosławieni ubodzy  w duchu...”

Ksiądz Biskup przypomniał tu słowa papieża Franciszka, który podpowiada że to wezwanie, można rozumieć w trojaki sposób. Po pierwsze – być wolnym od przywiązania do rzeczy. Po drugie – wszyscy potrzebujemy nawrócenia, uwrażliwienia w stosunku do ubogich, by im służyć w miłości. I po trzecie – sami możemy wiele uczyć się od ubogich. Rozwijając te myśli, ksiądz Biskup apelował: „Trzeba dobrze i mądrze w życiu wybierać. Pozwólmy się prowadzić Jezusowi. Uczmy się pokory. Ewangeliczne ubóstwo, jest warunkiem, aby się rozwijało i rozprzestrzeniało Królestwo Boże. Bądźmy radośni, a ona niech płynie ze świadomości tego, że jesteśmy wolni, wolni od grzechu. A tą radość, ponieście razem z krzyżem Światowych Dni Młodzieży jako znak miłości Boga do człowieka. Bądźcie świadkami ukrzyżowanej Miłości!”      

 
Podczas liturgii, zebrana kolekta, ofiarowana została na akcję „Bilet dla brata”, która polega na zebraniu funduszy na opłacenie przejazdu na ŚDM do Polski, młodym ludziom mieszkającym w uboższych miejscach świata. 


Podczas uroczystości, ogłoszono także diecezjalne inicjatywy, związane z przygotowaniami do Światowych Dni Młodzieży w Krakowie. Między innymi ogłoszony został Dekret biskupa diecezjalnego, powołujący Diecezjalny Zespół ds. Organizacji ŚDM Kraków 2016. Informuje on o ustanowieniu Diecezjalnego Centrum przygotowawczego, które będzie się mieściło na terenie parafii św. Michała w Polkowicach. Zarządzać nim będą wyznaczeni koordynatorzy.

Powołane zostały też do życia rejonowe ośrodki przygotowań i cztery Diakonie: Liturgiczna, Muzyczna, Logistyczna i Medialna.

Podczas Mszy św., przedstawiciele rejonowych ośrodków otrzymali z rąk Biskupa Stefana Cichego, miniatury krzyża Światowych Dni Młodzieży i Ikony Matki Bożej Patronki tych Dni.

Ogłoszono także otwarcie nowej strony internetowej poświęconej tym przygotowaniom (www.domusmariae.pl) oraz konkurs na diecezjalne logo ŚDM.

Natomiast przedstawiciele dekanatów, odebrali z rąk Biskupa legnickiego Kanonizacyjną Iskrę Miłosierdzia, która następnie zostanie przekazana poszczególnym parafiom. 

Wydarzenie zakończyło się koncertem pt. „Wierzymy Miłości”. Jego odtwórcami była młodzież, która wcześniej uczestniczyła w specjalnych warsztatach muzycznych, a także uczniowie Zespołu Szkół Muzycznych w Legnicy oraz soliści: Anna Wolfinger i Katarzyna Bogusz. Koncert, w wykonaniu młodzieżowej 40. osobowej orkiestry i 100 osobowego chóru, poprowadzili: kompozytor Hubert Kowalski oraz Paweł Bębenek.


Tekst i foto © Ks. Piotr Nowosielski, Niedziela legnicka

Naszą parafię reprezentowłą młodzież ziemi kamiennogórskiej pod opieka Ks. Krzysztofa Paszkiewicza.

Fotoreportaż z Marszu dla Zycia I Rodziny - uczestników z Kamiennej Górzy i okolic



 

Uroczystość bierzmowania - 9 kwietnia 2014 rok

 

Po powitaniu w bramie kościoła MB Różańcowej w Kamiennej Górze Ks. Biskupa Marka Mendyka przez ks. proboszcza Ryszarda Dąbrowskiego ( ucałowanie krzyża, zasypanie kadzidła i poświęcenie wiernych), uroczysta procesja wprowadziła ks. biskupa  do wnętrza kościoła. Wierni śpiewali radośnie pieśń „Bądź pozdrowiony Gościu nasz”. Przed Najświętszym Sakramentem ks. biskup przez chwilę modlił się. Następnie zajął miejsce przewodniczenia. Ks. proboszcz powitał ks. biskupa w imieniu parafian i poprosił o odprawienie Mszy św w intencji zgromadzonej tutaj młodzieży i udzielił sakramentu bierzmowania. W dalszej części powitania zaprosił do modlitwy księży prezbiterów z dekanatów kamiennogórskich, rodziców, rodziców chrzestnych, świadków bierzmowania, dyrektorów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych oraz miłych gości. Również miało miejsce przemówienie rodziców oraz przedstawicieli młodzieży. 
Część druga uroczystości rozpoczęła się procesją na wejście w uroczystej asyscie. Obok ks. biskupa Marka zasiadali: Ks. dziekan Józef Czekański, ks. Edward Bigos, po przeciwnej stronie obok ks. proboszcza ks. Aleksander Siemiński, Ks. Krzysztof Sroka i Ks. Piotr Karpiński, na ławie ks. Czesław Barczak z Leszczyńca. Czytania mszalne recytowała młodzież. W homilii Ks. biskup odwołał się do wypowiedzi papieża Jana Pawła II: „szukajcie prawdy!” Następnie ks. biskup ukazał Jana Pawła II jako tego, który jest wrażliwy na cierpienie młodego człowieka. Ten dwudziestoletni, śmiertelnie chory na raka, młody człowiek miał pragnienie spotkania się z papieżem. Oficer gwardii Szwajcarskiej poprosił ks. Stanisława Dziwisza, sekretarza papieża o pomoc.  Arturo Mari, fotograf papieski został wezwany do papieżai utrwalił na zdjęciu scenę klęczącego papieża przed wóżkiem inwalidzkim z młodym człowiekiem. Jego pragnienie się spełniło. Dwa dni później umarł, ten młody człowiek. W konkluzji podkreśłił, że dzisiaj są razem w domu Ojca. Dalsze wypowiedź dotyczyła wiary młodych ludzi zgromadzonych na Światowym Dniu Młodzieży w Buenos Aires w Brazylii w roku 2013. czteromilionowy tłum młodych ludzi zaświadczał, że Jezus żyje. Wezwał młodych kandydatów do bierzmowania, aby stawiali sami sobie wyższe wymagania i szukali prawdy. Następnie zgromadzony kościoł donowił przyrzeczenia chrzcielne: wyżananie wiary i wyrzeczenia się grzechu. Po modlitwie konsekracyjnej do Ducha Św. młodzież przystąpiła do sakramentu bierzmowania. W czasie udzielania tegoż sakramentu towarzyszył śpiew pieśni do Ducha Świętego. Komunia święta była udzielana pod dwiema postaciami. Na zakończenie rodzice, młodzież i ks. proboszcz podziękował ks. biskupowi za posługę, obiecał dobrze przygotować młodzież do Światowych Dni Młodzieży w Krakowie i poprosił o błogosławieństwo dla kamiennogórzan. Liturgię zakończyło błogosławieństwo ks. biskupa i procesyjne wyjście z asytą do zakrystii.
Trzecią część stanowił wspólny posiłek na plebani z prezbiterami i zaproszonymi gośćmi. Po nim ks. biskup z księdzem proboszczem udali się z odwiedzinami do ks. seniora Stanisława Książka. Widać było oznaki radości na twarzy ks. Stanisława. Przyjął pozdrowienia od księży pracujących w Legnickiej Kurii z ust ks. biskupa. Ks. proboszcz nawiązał do rozmowy a Panem Burmistrzem Kamiennej Góry Krzysztofem Świątkiem do przygotowania obchodów 60. lecia święceń kapłańskich w dniu 13 czerwca 2014 roku o godz. 18:00. Po końcowej modlitwie i podziękowaniu opiekunkom, ks. biskup udzielił pasterskiego błogosławieństwa. Do sakramentu bierzmowania przystąpiło 80 kandydatów. Dziękujemy wszystkim zaangażowanym w przygotowaniu i przebiegu uroczystości.

Teksty przemówień ks. proboszcza:

 

Powitanie ks. biskupa


“Skutkiem sakramentu bierzmowania jest specjalne wylanie Ducha Świętego, jak to, które zostało udzielone w dniu Pięćdziesiątnicy. Wyciska ono w duszy niezatarte znamię – charakter, przynosi wzrost łaski chrzcielnej:
- zakorzenia głębiej w synostwie Bożym, ściślej jednoczy nas z Chrystusem i Jego Kościołem;
- pomnaża w nas dary Ducha Świętego;
- udziela specjalnej mocy do wyznawania wiary chrześcijańskiej.
Może go otrzymać, tylko jeden raz, ochrzczony będący w stanie łaski.”  (Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego, 268 – 269)

 

Gromadzimy się w kościele M.B. Różańcowej w Kamiennej Górze w okresie przygotowań do Świąt Paschalnych tuż przed kanonizacją bł. Jana Pawła II i bł.  Jana XXIII.

Witam bardzo serdecznie wśród nas ks. Biskupa Marka Mendyka, przyjaciela młodzieży i osób niepełnosprawnych.

Witam obecnych na uroczystości prezbiterów ziemi Kamiennogórskiej dekanatów Kamienna Góra Wschód i Zachód w osobie ks. dziekana Józefa Czekańskiego i seniora Ks. Prałata Stanisława Książka

 

Witam:
Dyrektorów szkół kamiennogórskich: Zespołu Szkół z ul Lubawskiej mgr Dariusza Kurowskiego, Zespołu Szkół Zawodowych i Ogólnokształcących mgr Mariolę Jaciuk, Zespołu Szkół Ogólnokształcących mgr Jacka Bruździaka, w których kandydaci do bierzmowania otrzymywali formację ludzką i chrześcijańską oraz katechetów uczących w tych szkołach.

Witam:
Młodzież i ich rodziców, pierwszych świadków wiary wspierających swoje dzieci na drodze wychowania do dojrzałości w wierze.

Witam świadków bierzmowania, ojców i matki chrzestne oraz miłych gości.

Wszystkich proszę o modlitwę za młodych, a Ks. Biskupa o przewodniczenie Eucharystii wraz z księżmi współkoncelebransami i sprawowanie Jej w intencji zgromadzonej tu młodzieży o umocnienie wiary i wylanie Ducha Św. oraz  udzielenia sakramentu bierzmowania.

 

Podziękowanie ks. biskupowi

 

Ekscelencjo, Księże biskupie

Dziękujemy
Ks. Biskupowi za dar modlitwy i sakramentu bierzmowania  tutejszej młodzieży oraz za troskę o rozwój życia religijnego Diecezji  Legnickiej.

Dziękujemy prezbiterom za wspólną modlitwę,

Dyrektorom szkół, pracownikom szkoły, katechetom i księżom za wychowanie i opiekę w duchu chrześcijańskim

Dziękujemy Rodzicom za wypełnianie swoich zobowiązań przyjętych w czasie chrztu św. swoich dzieci.

Dziękujemy Ks. Krzysztofowi Paszkiewiczowi – odpowiedzialnemu za przygotowanie młodzieży i uroczystości do bierzmowania oraz Ks. Piotrowi Karpińskiemu.

Księże Biskupie Marku, postaramy się dobrze przygotować naszą młodzież do Światowego Dnia Młodzieży w Krakowie. Już szykujemy się do wyjazdu na Marsz Życia i Rodziny w Legnicy, skąd przywieziemy światło „iskry miłosierdzia Bożego” dla wiernych dekanatów kamiennogórskich.

Dzisiejsza uroczystość zobowiązuje nas do jeszcze większego dynamizmu i aktywności na rzecz rozwoju życia apostolskiego w naszej parafii.

Życzymy Ks. biskupowi z okazji świąt Zmartwychwstania Pańskiego, błogosławionych dni w zdrowiu i szczęściu. Wesołego Alleluja. Bóg zapłać. Prosimy również o błogosławieństwo dla całej parafii.

 

Bierzmowanie młodzieży w parafii MB Różańcowej w Kamiennej Górze - 9 kwietnia 2014 roku

 



 

 

 

Ognisko Papieskie w 9 rocznicę śmierci Jana Pawła II

 

O godz. 20:30 w kościele MB Różańcowej w Kamiennej Górze rozpoczęła się Msza św. dziękczynna za pontyfikat Jana Pawła II z prośbą o błogosławieństwo Boże dla parafian. We Mszy św  współkoncelebransem był ks. Piotr Karpiński. Czytania Mszalne recytowali rodzeństwo Aleksandra i Bartek Domasiewicz, psalm wykonała Karolina Janosik Modlitwę wiernych odczytali Wiśniewski Marek, Oraczek Mateusz. Homilię wygłosił ks. Ryszard Dąbrowski nawiązując do barw trzech flag: flagi polskiej, maryjnej i papieskiej stanowiących dekorację kościoła wraz z portretem Jana Pawła II. Wątek patriotyczny zawierał elementy walki wyzwoleńczej na przestrzeni ostatnich trzech wieków i kończył wolnością od faszyzmu i druga wolnością od komunizmu po 1945 roku. Kościół choć zraniony jako instytucja przetrwał wszelkie prześladowania narodu i uczestniczył w jego odrodzeniu. Jako mały chłopiec Karol Wojtyła w wieku 9 lat utracił mamę, w wieku 12 lat brata Edmunda, 20 lat swojego ojca. Został sam. Swoje życie ofiarował Maryi, która niewidzialną ręką prowadziła go do Chrystusa. Totus Tuus. Ona go uratowała z zamachu. Jej poświęcił Rosję i cały świat. Jako papież pochylał się nad istotą ludzką. Bronił człowieka, ludzką osobę przed zniewoleniem komunizmu, kapitalizmu, liberalizmu, Wzywał do budowania cywilizacji miłości a nie śmierci, Tylko w Chrystusie widział ocalenie i wolność człowieka. Jego encykliki zawsze były obroną człowieczeństwa, istoty ludzkiej. W dalszej części wywodu ks. proboszcz wymienił sposoby przygotowania parafian do kanonizacji Jana Pawła II. Należą do nich: nabożeństwo pięciu I sobót miesiąca jako wynagrodzenie NM Niepokalanej za zniewagi, ognisko papieskie w rocznice śmierci, procesja pasyjna po ulicach parafii z przesłaniem ostatniej Drogi Krzyżowej w Coloseum z udziałem cierpiącego Jana Pawła II, wyjazd do Rzymu na kanonizację Jana Pawła II wiernych ziemi kamiennogórskiej oraz Święto Ulicy Jana Pawła II z okazji kanonizacji Jana Pawła II dla mieszkańców Kamiennej Góry. Po skończonej Mszy św. wierni udali się na plac kościelny do przygotowanego stosu drewna na ognisko. Po usłyszeniu bicia dzwonów o godz. 21:37 młodzi gimnazjaliści rozpalili ognisko na cześć Jana Pawła II. Wspomnienia spotkań z Janem Pawłem II, ulubione pieśni Jana Pawła II, modlitwy za miasto Kamienną Górę wypełniały czas modlitewnego spotkania. Spotkanie wzbogacił zespół muzyczny wraz z zespołem śpiewaczym z Przedwojowa. Licznie zgromadzeni wierni na zakończenie spotkania odśpiewali apel Jasnogórski.



 

Rekolekcja wielkopostne 2014 dla dorosłych i młodzieży

 

Rekolekcje przeprowadził ks. Krzysztof Żmigrodzki w dniach 30 marca do 2 kwietnia 2014 roku. W kazaniach niedzielnych koncentrował uwagę słuchaczy wokół kwestii  „Ktoś mnie zauważył”  do tekstu perykopy ewangelicznej liturgii słowa o uzdrowieniu niewidomego. Odwołując się do emocji i wyobraźni słuchaczy z tego wydarzenia rekolekcjonista stawiał słuchaczom egzystencjalne pytania wynikające z sytuacji życiowej niewidomego, obojętności wobec niego, lęku jego o przetrwanie, poczucia samotności, niezrozumienia swojego losu, oczekiwania na wybawienie. W dalszej części wywodu  stawia pytanie o tego Kogoś, który położył  błoto na jego oczy i skierował go do sadzawki Siloe, aby obmył swoją twarz.  Rekolekcjonista zwrócił uwagę na paradoks w życiu niewidomego:  Sam widzi, ale nie widzi darczyńcy. Niewidomy zobaczył światło, ale nie jego źródło. Jest ono ukryte przed nim. Musi w sobie rozwiązać paradoks, podobnie jak każdy z nas. Następnie rekolekcjonista zauważa, że teraz widzący niewidomy jest otoczony przez tłum, jest w centrum zainteresowania, by ostatecznie zostać poniżonym. W konkluzji podkreślił, że niewidomy dał możliwość działania Jezusowi, oraz sprowadził problem rekolekcji do tego, by dać możliwość  działania Chrystusowi w nas, dać się poprowadzić Bogu. Kaznodzieja nazwał siebie, że jest „księdzem od narkomanów” ludzi najbardziej odrzuconych przez społeczeństwo. Wśród nich pracuje i współpracuje ze wspólnotą siostry Elwiry z Cenacolo we Włoszech i Polsce. Cieszył się, gdy widział „zmartwychwstanie” podopiecznych i radość rodziców i ich powracających do rodziny.

 

W dniu 31 marca 2014 roku do uczniów ZSZiO Gimnazjum nr 1 i 2 oraz ZSO w Kamiennej Górze ks. Krzysztof  Żmigrodzki skierował przesłanie w nawiązaniu do prośby urzędnika królewskiego z Kafarnaum z dzisiejszej Ewangelii, którego syn chorował wypowiedzianej do Jezusa: «Panie, przyjdź, zanim umrze moje dziecko». Odwołując się do doświadczeń pracy z narkomanami przywoływał naturalną prośbę rodziców o ratowanie ich dziecka, bo umiera.
Wskazywał młodym słuchaczom, że narkomania jest skutkiem wewnętrznej pustki, odrzucenia Boga i jego praw a postawienie siebie na miejscu Boga. Jest następstwem grzechu śmiertelnego. Narkomanem staje się wówczas, zanim zacznie się ćpać. Narkotyki zabijają wszystko, dom, rodzinę, szkołę, dziewczynę – podkreślał rekolekcjonista. Ostatni etap kończy się walką o życie, przetrwanie i zażycie. Po omówieniu etapów procesu popadania w uzależnienie, rekolekcjonista wzywał młodzież do refleksji nad wartością swojego życia, do pojęcia działań nad przywróceniem jemu wartości i sensu przez pojednanie się z Bogiem. Bez Niego nie ma rozwiązania dramatu narkomanami. Mszę św. rozpoczynała wspólnotowa modlitwa poprowadzona przez ks. proboszcza, w której młodzież zwracała się do Ojca niebieskiego z prośbą o pogłębienie życia wewnętrznego, przypomniała główne zasady życia moralnego, recytując: dwa przykazania miłości, dziesięć przykazań Bożych, 8 błogosławieństw, aby szlachetnie, godziwie postępować i osiągnąć zbawienie.

 

W dniu 1 kwietnia 2014 roku ojciec rekolekcja rozważał prawdę o sposobie zaradzenia zdradzie i odrzuceniu człowieka i Boga. Aby to osiągnąć ks. Krzysztof nawiązał do treści czytania z Księgi Ezechiela o wodzie wypływającej spod progu i ścian świątyni, wody niosącej życie, podobnie jak wody ewangelicznej Sadzawki Siloe z pięcioma krużgankami z fragmentu Ewangelii Janowej. Przez 38 lat sparaliżowany człowiek czekał na cud uzdrowienia. Wszyscy go wyprzedzali, byli zawsze przed nim i zanurzali się w wodzie przywracającej zdrowie. Nikt mu nie pomógł, tylko Jezus się ulitował i zapytał, czy chce być zdrowym. Po akceptacji i poleceniu Jezusa uzdrowiony bierze swoje łoże i idzie.
Następnie rekolekcjonista poprosił o podejście do ambonki Dominika Gwiżdźa ucznia ZSO w Kamiennej Górze, aby odpowiedział na pytanie, ile ran głównych miał Jezus. W odpowiedzi usłyszał, że pięć: dwie na stopach i rekach oraz na sercu. W dalszej części ukazał związek pięciu ran Jezusa na krzyżu z pięcioma krużgankami Sadzwki Siloe polegającym na  mocy uzdrawiania: W jego ranach jest nasze zdrowie.
Odwołując się do różnych form odrzucenia, braku akceptacji wskazał na fenomen odrodzenia i uzdrowienia swoich zranień, nieuporządkowania, chaosu, zdrady przez uczynienie z tego   wszystkiego  Golgoty dla Jezusa ukrzyżowanego, gdyż w Jego ranach jest nasze zdrowie. W tym kontekście uwypuklił różnicę zdrady Jezusa przez Judasza i Piotra. Judasz sam rozwiązał swój problem zdrady i się powiesił, Piotr zrozumiał miłujące spojrzenie Jezusa i gorzko zapłakał. Rekolekcjonista w dalszej części wywodu wzywał młodzież do zaproszenia Jezusa do miejsc zdrady i zranień, dzięki czemu nastąpi cud uzdrowienia, Zapraszał do przyjęcia łaski uzdrowienia w sakramencie miłosierdzia  Bożego, przystąpienia do spowiedzi świętej, w której Jezus czeka z miłującym spojrzeniem.

 

W trzecim dniu rekolekcji do młodzieży Ks. Krzysztof poruszył temat adoracji, w której Pan Jezus daje rozwiązanie trudnych ludzkich spraw. Rekolekcjonista opisał doświadczenia osób uzależnionych od narkotyków oraz sposoby uzdrowienia. Na przykładzie modlitwy wstawienniczej przed Najświętszym Sakramentem, gdy młodzi narkomani adorowali Pana Jezusa prosząc o pomoc dla swoich kolegów, którzy osiągnęli dno, wzywał młodzież do tego sposobu modlitwy. Adoracja Pana Jezusa - To wspaniałe lekarstwo na trudne sprawy – podkreślał rekolekcjonista. Półgodzinna adoracja Najświętszego Sakramentu dodaje sił w życiu pełnym trudów. W dalszej części budził nadzieję na życie i „zmartwychwstanie tych ,co byli umarli”, dzięki łasce Bożej. Młodzieży życzył pokoju serca i przyjaźni z Jezusem na dalsze dni ich życia. Ks. proboszcz podziękował Panu Bogu za dar rekolekcji, ćwiczeń duchowych, ojcu rekolekcjoniście, dyrektorom szkół, kadrze pedagogicznej za opiekę na uczniami oraz młodzieży za aktywny udział w rekolekcjach, liczne spowiedzi święte, zespołom instrumentalnym i śpiewaczym oraz służbie liturgicznej, księżom spowiednikom i wikariuszom. Młodzież wręczyła kwiaty ks. Krzysztofowi okazując swoją wdzięczność za wpieranie ich w rozwoju życia wewnętrznego.

 

Relacja Gimazjium nr 1 z  Lubawskiej

 

Rekolekcje dla dorosłych

 

Rozwój wiary w życiu duchowym chrzścijanina

Dla dorosłych w czasie homilii na mszy św. ojciec rekolekcjonista rozważał temat wiary, która rodzi się ze słuchania Boga. W tej wizji wiary jako posłuszeństwa Bogu wzywał do jej pogłębiania przez lekturę Pisma Św. i adorację, w których mówi do ludzi Bóg.  Przeszkadza w tym zły duch, który ociąga człowieka od adoracji modlitwy różańcowej.

 

Grzech w życiu człowieka

W trzecim dniu rekolekcji wielkopostnych skierowanych do osób dorosłych rekolekcjonista zwrócił uwagę na zdradę i powrót do spojrzenia Jezusa Na przykładzie zdrady pierwszych rodziców i zdrady Jezusa przez Judasza i Piotra ukazał naturę grzechu i nawrócenia.
Omówił przytoczony fragment księgi Rodzaju o dramacie upadku pierwszych rodziców. Wskazał na etapy tego upadku od dialogu z złym, przekroczenia progu wrażliwości sumienia, akceptacji obietnic, ukrywania się przed Bogiem, odrzuceniu odpowiedzialności za sprawstwo czynu, braku akceptacji siebie. Otworzyły się im oczy – byli nadzy. „Nagi” - to rozdarty, porozrywany,  „diabolos”  – to  ten, który przerzuca winę na drugiego – wyjaśniał rekolekcjonista. Wskazując na wagę i rolę godności w życiu człowieka, wyjaśniał, że jest to dar, o który należy walczyć. W analizie fenomenu zdrady Jezusa przez Judasza i Piotra wykazał, że bez pomocy Jezusa  niemożliwe jest rozwiązanie problemu zdrady, nawrócenia Judasza. Spojrzenie Jezusa i Piotra w chwili zdrady było pełne miłości. Stąd pojawia się opis sakramentu pokuty jako powrotu do spojrzenia Jezusa pełnego miłości.

 

Adoracja Najświętszego Sakramentu

Ostatni dzień rekolekcji dotyczył adoracji jako szczególnego sposobu dialogu Boga z człowiekiem. Ojciec rekolekcjonista zachęcał do tego rodzaju modlitwy, w której Bóg podaje rozwiązanie trudnych spraw. Modlitwa wstawiennicza o uzdrowienie z ludzkich słabości, wyraża solidarność z potrzebującymi jej i  przynosi owoce konkretne rezultaty. Na koniec rozważania życzył słuchaczom, aby mieli oczy, uszy, serce otwarte na działanie Boga. Składając życzenia wielkanocne zachęcał do wierności Jezusowi. Ks. proboszcz podziękował Bogu, rekolekcjoniście, ks. wikariuszom, spowiednikom i wiernym za dar rekolekcji a wiernym za liczny udział i odwagę spowiedzi św i komunię św.



 

 

Parafialny Zespół Caritas zebrał w sklepach sieci "Biedronka" w Kamiennej Górze 471,5 kg żywności

 


W dniach 28 i 29 marca 2014 r. ( piątek i sobotę) w godz. 10:00 - 19:00 miała miejsce zbiórka żywności w sieci sklepów "Biedronki" w Kamiennej Górze przez Parafialny Zespół Caritas 
działający przy parafii M.B. Różańcowej w Kamiennej Górze  w ramach akcji charytatywnej pn. „TAK, POMAGAM”.  Do koszów wystawionych w sklepach oznakowanych logo Caritas, kupujący wrzucali żywność łatwą w przechowywaniu i z długą datą ważności. Był tam makaron, cukier, herbata, olej, mąka, konserwy czy dżem, słodycze, itp. Logistyką przedsięwzięcia zajął się ks. Ryszard Dąbrowski. Najpierw skierował pisma do kierownictwa trzech Biedronek w Kamiennej Górze, następnie zgłosił je do Caritas Diecezji Legnickiej, Ta zaopatrzyła Parafialną Caritas w koszulki, smycze, identyfikatory, plakaty i ulotki oraz wymaganą dokumentację sprawozdawczą. W niedzielę  23 marca 2014 roku odbyło się spotkanie członków PZ Caritas na plebani i opracowanie techniki zbiórki, rozstawienia osób oraz ustanowienia odpowiedzialnych, rozwozu i przywozu ludzi oraz pozyskanej żywności. Członkowie ustalili trzygodzinne sekwencje zbiórki w godzinach od 10:00 do 19:00 oraz trzykrotny przywóz żywności i transportu wolontariuszy do sklepów spod plebani. Odpowiedzialnymi za logistykę byli: przy ulicy Wałbrzyskiej Ks. Ryszard Dąbrowski w piątek i Barbara Kokosza w sobotę, przy ulicy Jeleniogórskiej pani Leokadia Rozmysł i Elżbieta Kabała a przy ulicy Broniewskiego pan Andrzej Otwinowski w piątek i sobotę. W akcji wzięła również młodzież gimnazjalna klas II z Gimnazjum nr 1 i 2. Razem  40 wolontariuszy. Dyżury przy ulicy Wałbrzyskiej pełnili - Wanda Kwaśniewska, Grzegorz Wojtkiewicz, Sobiechowska Dorota, Marta Makieła, Anna Gwiżdź, Weronika Trembac, Białek Joanna, Klaudia Skupień, Marcel Wiśniewski, Aniela Pinczer, Ela Klinikow, Alicja Kołodziej; przy ulicy Jeleniogórskiej - Urszula Zawadzka, Nikola Boroń, Anna Cisek, Monika Lach, Dorota Sroka, Natalia Mann, Paulina Dziedzic, Sobiechowska, Cebula, Trembacz, Monika Lach, Dorota Sroka; przy ulicy Broniewskiego - Maria Zgrodna, Iwona Jasińska, Agnieszka Zięba, Damian Kluska, Michał Gwiżdź, Przemysław Oleksy, Ewa Laborda.  Zebrano 471,5 kg żywności, z tego między innymi 132 kg makaronu, 17 kg konserw mięsnych, 4,5 kg słodyczy, 98 kg mąki, 96 kg cukru, 49 kg ryżu, 34 l oleju, 6 kg margaryny, 3 kg herbaty, 15 kg płatki owsiane, 1kg zup w proszku (na podstawie protokołu przeprowadzonej zbiórki). Żywność została rozdana dla 40 rodzin (128 osoób) będących w potrzebie.
Parafialny Zespół Caritas dziękuje Kierownictwu sieci sklepów Biedronka położonych w Kamiennej Górze za współdziałanie w przeprowadzeniu akcji charytatywnej „Tak, Pomagam” oraz wszystkim wolontariuszom i wspierających ich działania a także darczyńcom ziemi kamiennogórskiej i miasta Kamiennej Góry za dar serca.

 

Dzięki zorganizowanej VI Ogólnopolskiej Zbiórkce Żywności „Tak. Pomagam!”  w dnaich 28 i 29 marca 2014 roku wolontariusze zebrali aż 293 tony żywności, która trafiła przed świętami do prawie 55 tysięcy osób z rodzin wielodzietnych, samotnych rodziców, bezdomnych i chorych oraz do placówek prowadzonych przez diecezjalne Caritas.

 

Dotychczas z 5. przeprowadzonych zbiórek żywności zebrano w Polsce ponad
1 083 tony żywności, a paczki trafiły do około 297 tys. osób z rodzin wielodzietnych, samotnych rodziców, bezdomnych i chorych oraz do placówek prowadzonych przez 34 diecezjalne Caritas. Każdorazowo w akcji uczestniczy około 8 tysięcy wolontariuszy PZC i SKC, którzy zbierają żywność w około 1500 sklepach w całej Polsce.

 

Zbiórka na terenie Diecezji Legnickiej



 

Szkolne rekolekcje wielkopostne dla uczniów szkół podstawowych.

 

W dniach 17-19 marca odbyły się szkolne rekolekcje wielkopostne dla dzieci ze szkół  z  parafii p.w. Matki Bożej Różańcowej w Kamiennej Górze - Szkoły Podstawowej nr 1 i Zespołu Szkół Specjalnych. Prowadził je ks. Grzegorz Pawlak z Jawora. Spotkania rekolekcyjne odbywały się na terenie szkoły – w sali gimnastycznej, która na ten czas przybrała odpowiedni do okoliczności wystrój; na ścianie umieszczono duży krzyż z bibuły a na nim wymowny wizerunek Pana Jezusa w koronie cierniowej. Obok ustawiono stolik nakryty białym obrusem a na nim Księgę Pisma Świętego.
Prowadzący rekolekcje ks. Grzegorz bardzo szybko nawiązał kontakt z dziećmi; wykorzystując metody aktywizujące i swoje zdolności muzyczno-wokalne oraz umiejętność gry na gitarze nauczył dzieci kilka piosenek i gestów przedstawiających ich treść. Dzieci bardzo chętnie włączały się we wspólne  śpiewanie z pokazywaniem piosenek religijnych… i nie tylko. Zarówno dzieciom jak i nauczycielom bardzo podobały się też piosenki country w wykonaniu Rekolekcjonisty.
Tematem jednej z nauk rekolekcyjnych była droga do świętości. Znane dzieciom z katechezy i mediów przygotowania do zbliżającej się kanonizacji Papieża Jana Pawła II (np. poprzez poznanie niektórych faktów z życia Karola Wojtyły) ułatwiały im zrozumienie czym i dla kogo jest świętość. Innym razem Ks. Grzegorz nawiązał do hasła obecnego roku duszpasterskiego i tłumaczył, co to znaczy wierzyć w Syna Bożego. Pogłębieniu i utrwaleniu poruszanych tematów były „zadania domowe” – zagadki, na które dzieci miały znaleźć odpowiedź razem z rodzicami. W ostatnim dniu rekolekcji spośród prawidłowych odpowiedzi odbywało się losowanie nagród, którymi były płyty z piosenkami religijnymi wykonanymi przez scholkę z parafii św. Brata Alberta w Jaworze, gdzie ks. Grzegorz Pawlak jest proboszczem. Na zakończenie - wręczając bukiet kwiatów - dzieci podziękowały ks. Rekolekcjoniście za radośnie i owocnie spędzony czas, który przygotował je na bardziej uważne zaangażowanie się w przeżywanie czasu Wielkiego Postu i świąt Zmartwychwstania Pana Jezusa.

Brygida Gucwa



 

W twoich ranach jest nasze zdrowie…


Do tego tekstu nawiązywał o. Andrzej Smółka – egzorcysta z Wrocławia w czasie homilii i modlitw wstawienniczych przed Najświętszym Sakramentem. Miało to miejsce w czasie modlitwy do Ducha Św. o uwolnienie i uzdrowienie dnia 26 marca 2014 roku. Eucharystię poprzedziło zawiązanie wspólnoty przez odmawianie tajemnic chwalebnych różańca św. Modlitwę prowadziła pani Leokadia Rozmysł. W czasie homilii o. Andrzej rozważał treści kerygmatu naszej wiary. Przypomniał prawdę o  Kościele, w którym żyje i działa ten sam Jezus z Nazaretu. Należy Mu zawierzyć swoje życie, a nie pseudo zbawicielom (Muna, Stalin, Hitler, itp.). Jezus jest naszym Zbawicielem i lekarstwem w naszych chorobach. Po skończonej Eucharystii nastąpiła adoracja Jezusa w Najświętszym Sakramencie.  W jego ranach jest nasze zdrowie: w ranach dłoni, stóp, głowy, serca Jezusa umieszczał ojciec Andrzej nasze choroby, słabości i prosił Jezusa o uzdrowienie. Przed Najświętszym Sakramentem wierni otrzymywali dar modlitwy wstawienniczej w geście włożenia rąk. Wtedy patrzyli Na Jezusa w Najświętszym Sakramencie. U wielu następował upadek, spoczynek w Duchu Świętym. Na zakończenie ok.godz.21:30  ojciec Andrzej Smółka udzielił końcowego błogosławieństwa, wszystkim uczestnikom, parafianom, a szczególnie tym, którzy utracili dar wiary.

W modlitwach uczestniczyło ok. 300 wiernych przybyłych z okolicznych miejscowości Ziemi Kamiennogórskiej. Oprawę muzyczną zapewnił zespół młodzieżowy pod kierunkiem pana Bogdana Niemasika oraz organisty pana Tadeusza.

 



 

Św. Józef czczony w Przedwojowie

 

W dniu 23 marca 2014 roku o godz. 10:30 w Przedwojowie miała miejsce uroczystość odpustowa ku czci św. Jóżefa Oblubieńca. W uroczystości wzięło udział Arcybractwo Sw. Józefa z Przedwojowa i Kamiennej Góry. Mszy św przewodniczył ks. proboszcz Ryszard Dąbrowski a współkoncelebransem był ks. Piotr Karpiński. Komentarze prowadziła parafianka. Na początku przypomniała cel i znaczenie dzisiejszej uroczystości i zachęciła do czynnego udziału wiernych. Ks. proboszcz powitał zebranych według godności i pełnionych funkcji i podkreślił trwające, widoczne dzieło pracy ks. Prałata Stanisława Książka w Arcybractwie św. Józefa, którego był założycielem i protektorem. W kazaniu ks. Ryszard Dąbrowski nawiązał do siedmiu boleści i radości św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi.
1. Wątpliwości św. Józefa - Przesłanie Anioła Pańskiego
2. Ubóstwo Narodzin Jezusa - Narodziny Zbawiciela
3. Obrzezanie Maleńkiego Jezusa - Najświętsze Imię Jezus
4. Proroctwo Symeona- Skutki Odkupienia
5. Ucieczka do Egiptu- Obalenie idoli Egiptu
6. Powrót z Egiptu- Życie Świętej Rodziny w Nazarecie
7. Zgubienie małego Jezusa- Odnalezienie małego Jezusa w Świątyni

W dalszej części kazania podziękował za ufundowane dary ołtarza nowy ornat i dwie stuły z wizerunkiem św. Józefa i św. Rodziny, komplet naczyń liturgicznych w tym puszka i kielich mszalny z pateną oraz naczynia do chrztu świętego. Te dary korespondowały z nową Ofiarą, Przymierzem Jezusa z Nowym Ludem oraz nawiązywały do Jezusa miłosiernego, z którego boku narodził się Kościół i wypłynęła krew (Eucharystia) i woda (chrzest).

Po homilii główny celebrans pobłogosławił szaty i naczynia liturgiczne prosząc Boga o błogosławieństwo dla fundatorów i ich rodzin. Czytania mszalne i psalmy wykonała służba liturgiczna. Dary ofiarne przynieśli do ołtarza seniorzy należący do Arcybractwa św. Józefa.
Do komunii św.  przystąpiła większa część uczestników zgromadzenia liturgicznego. Na zakończenie mszy św. Ks. proboszcz podziękował organizatorom za przygotowanie oprawy liturgii również panu organiście i złożył życzenia wiernym oraz Arcybractwu z okazji ich święta – składania świadectwa i krzewienia kultu do św. Józefa Opiekuna Kościoła. Po ogłoszeniach wierni odmówili na przemian z kapłanami modlitwy do św. Józefa i prosili o obronę Kościoła w trudnych dla Niego współczesnych czasach. Druga część uroczystości miała miejsce w świetlicy wiejskiej. Zaproszeni goście spożyli posiłek przygotowany staraniem pana Jóżefa Hebdy. W czasie posiłku mili goście otrzymali cukrowe baranki wielkanocne z okazji zbliżających się świąt Paschalnych Wielkiej Nocy oraz obrazki św. Józefa.

 



 

Kamiennogóscy maturzyści na Jasnej Górze

 

 

21 marca 2014 roku tegoroczni maturzyści udali się do tronu Pani Jasnogórskiej z pielgrzymką do Częstochowy. Pod opieką kszięży katechetów ks. Tomasza Barana oraz Ks. Krzysztofa Karpińskiego oraz innych opiekunów udła się młodzież maturalna czterema autokarami. W jasnogórskim sanktuarium wzięli udział w Eucharystii sprawowanej w intencji pomyślnie zdaneych egzaminów maturalych oraz rozpoznania własnej drogo powołania w śłużbie bożej i społeczeństwie. Po Mszy świętej nasza młodzież na wałach jasnogórskich uczestniczyła w nabożeństwie Drogi Krzyżowej. Młodzi ludzie mieli okazję zwiedzić muzea rozmieszczone w sanktuarium oraz oglądnąć liczne wystawy. Tegoroczna pielgrzymka była udana również z powodu pieknej pogody.

 

więcej

 



 

II miejsce naszych Ministrantów w Piłce Nożnej Halowej w kategorii  Gimnazjum

ELIMINACJE REJONU JELENIOGÓRSKO- KAMIENNOGÓRSKIEGO 
DIECEZJALNYCH MISTRZOSTW PIŁKI HALOWEJ SŁUŻBY LITURGICZNEJ .
KARPACZ, 08 MARCA 2014

Mszą świętą w parafialnym kościele pod wezwaniem Nawiedzenia NMP w Karpaczu rozpoczął się dzień zmagań w rejonowych rozgrywkach piłki halowej ministrantów diecezji legnickiej. Mszy świętej przewodniczył i homilię wygłosił ks. Przemysław Durkalec – Diecezjalny Duszpasterz Służby Liturgicznej.

Rejon jeleniogórsko-kamiennogórski zgromadził największą rzeszę ministrantów. Na 8 dekanatów zgłosiło się 20 drużyn reprezentujących 10 parafii. Po Mszy świętej uczestnicy zgromadzili się na sali sportowo - widowiskowej przy Zespole Szkół w Karpaczu. Po powitaniu wszystkich przybyłych na mistrzostwa zostały przekazane informacje dotyczące przebiegu rozgrywek. Ze względy na dużą liczbę drużyn rywalizację poprowadzono systemem pucharowym. Po kilkugodzinnej rywalizacji miejsca na podium osiągnęli:

Kat. Szkoła Podstawowa:
I miejsce - par. św. Jana Apostoła i Ewangelisty w Jeleniej Górze
II miejsce - par. św. Jadwigi w Gryfowie
III miejsce - par. św. Erazma i Pankracego w Jeleniej Górze

Kat. Gimnazjum:
I miejsce - par. św. Jadwigi w Gryfowie
II miejsce - par. Matki Bożej Różańcowej w Kamiennej Górze
III miejsce - par. Wniebowzięcia NMP w Krzeszowie

Kat. Szkoła Ponadgimnazjalna:
I miejsce - par. Nawiedzenia NMP w Karpaczu
II miejsce - par. św. Erazma i Pankracego w Jeleniej Górze
III miejsce - par. św. Jana Apostoła i Ewangelisty w Jeleniej Górze

Dzięki wielkiej życzliwości wielu osób to przedsięwzięcie mogło przynieść radość uczestnikom. Organizatorzy wyrażają wdzięczność Pani Marii Supeł Dyrektorowi Szkoły Podstawowej i Gimnazjum w Karpaczu, gospodarzom hali sportowo-widowiskowej, pracownikom i uczniom zaangażowanym w przebieg turnieju. Każdy uczestnik mógł posilić się smacznymi wypiekami cukierni Pani Elżbiety Krzysztoszek za co serdecznie dziękujemy.
Podziękowanie za ufundowanie pucharów kierujemy do ks. Mieczysława Bętkowskiego – Dziekana Dekanatu Mysłakowice. Za czuwanie nad przygotowaniem i przebiegiem tych rejonowych rozgrywek serdecznie dziękujemy ks. Pawłowi Adresowi i ks. Piotrowi Żemojdzie

Opiekunem grupy był Ks. Krzysztof Paszkiewicz

 

 zdjęcia z rozgrywek do zobaczenia tutaj: 
http://www.ministrant.diecezja.legnica.pl/aktualnosci/2014_mar_08_rejon_karpacz/album/index.html

 



 

Udział uczniów ZSO w Kamiennej Górze w Olimpadzie Teologicznej

 

„Męczennicy XX wieku - świadkowie wiary" – pod takim hasłem odbył się tegoroczny etap diecezjalny XXIV Olimpiady Teologii Katolickiej. Zmagania konkursowe odbyły się w piątek 7 marca w Centrum Spotkań im. Jana Pawła II w Legnicy. Wzięło w nich udział 62 uczniów ze szkół ponadgimnazjalnych z terenu całej diecezji legnickiej. Były to osoby, które w etapie szkolnym tej olimpiady zdobyły najwięcej punktów.
Po sprawdzeniu prac, komisja złożona z nauczycieli i katechetów wyłoniła laureatów, którzy najlepiej odpowiedzieli na zadane pytania. I tak w finale ogólnopolskim, który odbędzie się w dniach 24-26 kwietnia 2014 r. w Bydgoszczy, Diecezję legnicką będą reprezentowały: Katarzyna DUL (uczennica klasy II "c" V Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Heweliusza w Legnicy - katecheta: o. mgr Roman Janusz OFMConv.); Angelika STRZELBICKA(uczennica klasy II "f" Zespołu Szkół Ekonomicznych w Legnicy - katecheta: p. mgr Agata Cwynar) i Anna SZYDŁOWSKA (uczennica klasy II "a" II Liceum Ogólnokształcącego im. C.K. Norwida w Jeleniej Górze - katecheta: p. dr Magdalena Jaroszewicz).

Laureatom gratulujemy!

Naszą parafię reprezentowały uczennice ZSO: Paulina Dziedzic (uczennica klasy trzeciej Liceum) i Gabriela Klimczak (uczennica klasy pierwszej Liceum). Opiekun uczennic był ksiądz Krzysztof Paszkiewicz. 

 


Zdjęcia z eliminacji można zobaczyć tu: http://www.diecezja.legnica.pl/wydarzenia/relacja/491



 

 

Z cyklu przygotowań do Obchodów kanonizacji Papieża Jana Pawła II w Kamiennej Górze

 

Ulica Papieża Jana Pawła II

 

Dla upamiętnienia przyjazdu Ojca Świętego do Legnicy i z okazji jubileuszu 50 – lecia kapłaństwa naszego Wielkiego Rodaka, w Kamiennej Górze dokonano zmiany nazwy ulicy z gen. Karola Świerczewskiego na ul. Papieża Jana Pawła II. Nie była to spontaniczna decyzja Rady Miasta; problem zmiany nazwy ulicy został poruszony na posiedzeniu Zarządu tejże Rady niedługo po wyborach w 1994 roku. Zaproponowano zmianę nazw ulic, a w odniesieniu do ulicy Świerczewskiego zamierzano powrócić do dawnej nazwy sprzed 1945 roku, tzn. do ul. Kolejowej. Wówczas padła też sugestia nazwania tej głównej ulicy miasta imieniem Jana Pawła II, co wywołało oburzenie części Zarządu. Sprawa ucichła do jesieni 1996 roku, kiedy to Miejski Komitet „Solidarności” wniósł do Rady Miasta oficjalne pismo wnioskujące o zmianę nazwy wymienionej ulicy na ulicę Jana Pawła II. Wniosek został poddany społecznej konsultacji. Ksiądz Dziekan Stanisław Książek wezwał wiernych do poparcia inicjatywy „Solidarności”. Zbieraniem podpisów zajęło się Stowarzyszenie Rodzin Katolickich. Do tego działania włączyli się też pozostali proboszczowie parafii w mieście: ks. Edward Bigos oraz ks. Aleksander Siemiński. W ten sposób zebrano ok. 2 tysięcy podpisów.

 

Pod koniec stycznia 1997 roku Rada Miasta podjęła uchwałę o zmianie nazwy ulicy Świerczewskiego na ulicę Papieża Jana Pawła II, choć decyzja Rady nie była jednogłośna. W decydującym, otwartym posiedzeniu Rady Miasta wzięła udział grupa mieszkańców Kamiennej Góry. Byli to przedstawiciele „Solidarności”, Stowarzyszenia Rodzin Katolickich i katechetów, którym ta sprawa mocno leżała na sercu. Wynik głosowania przyjęli oklaskami.
 Po wejściu uchwały w życie, 6 lutego 1997 r. do Rady Miasta wpłynął protest, zredagowany w duchu dawnego reżimu. Podpisało go około 80 osób, twierdząc, że „zmiana nazwy ulicy jest nieuzasadniona i niepotrzebna”. Swoje stanowisko uzasadnili następująco:    „Gen. Karol Świerczewski – bohater wojny domowej 1936 – 1938 w Hiszpanii, współtwórca – organizator Wojska Polskiego w Rosji podczas II wojny światowej. Wybitny dowódca wojskowy. W 1947 roku został podstępnie zgładzony jako osoba niewygodna dla tworzącego się nowego ładu politycznego w powojennej Polsce. Fakty potwierdzone przez najnowsze badania historyczne! Jak również uważamy, iż wybrana przez nas Rada Miasta powinna się zajmować głownie sprawami dla nas i dla naszego miasta najbardziej istotnymi i przynoszącymi pożytek. Te sprawy m. in. to: walka z bałaganem i ogólną brzydotą naszego miasta, katastrofalny stan nawierzchni naszych ulic itp. Zajmowanie się sprawami takimi jak powyżej, nieistotnymi i nie przynoszącymi naszemu miastu korzyści a wręcz narażającymi jego mieszkańców i miasto na koszty, uważamy za niepotrzebne”. Niektóre instytucje wyliczyły straty, jakie poniosą przy zmianie nazwy ulicy m. in. poprzez konieczność zmiany pieczątek, zmiany wpisów do ksiąg wieczystych, zmianie informacji w katalogach i informatorach oraz gadżetach reklamowych (długopisy, kalendarze itp.). Prowadzona akcja protestacyjna – wg wnoszących go - „nie miała na celu przelicytowania ilościowego podpisów zebranych w tut. kościołach. Miała jedynie uzmysłowić Radzie Miasta, że podjęta przez nią decyzja jest, delikatnie mówiąc, niewłaściwa. Podczas zbierania podpisów spotkano się ,niestety, z bardzo niepochlebnymi opiniami pod waszym adresem, a w wielu przypadkach również groźbami, iż zostaniecie podani do sądu o pokrycie kosztów wynikłych z tej przyczyny. W wielu przypadkach, jeżeli chodzi o osoby indywidualne, to ich dezaprobata była uzasadniona tym, iż obraźliwym jest nazywanie tak zaniedbanej i paskudnej ulicy imieniem tak wielkiego naszego rodaka, Papieża Jana Pawła II”.

 

Minęło kilka lat; po zmianie nazwy ulicy zmienił się też jej wygląd: naprawiono nawierzchnię, wykonano nowe chodniki, odnowiono elewacje starych kamienic i pobudowano kilka nowych domów. Wydaje się, że mieszkańcy miasta są dumni z tej ulicy. Dla uczczenia naszego Wielkiego Polaka przy tej ulicy powstał obelisk – tablica pamiątkowa ku czci Jana Pawła II. W rocznicę Jego wyboru czy powrotu do Domu Ojca wzdłuż ulicy pali się mnóstwo zniczy a przy obelisku przez cały rok składane są kwiaty i spotykają się mieszkańcy miasta.

Brygida Gucwa

więcej w zakłądce  Święto Ulicy Papieża Jana Pawła II